به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و براساس گزارش زومیت، در بامداد ۱۳ فروردین، ناسا چهار فضانورد را در فضاپیمایی به اندازهی دو مینیون برای سفری ۱۰ روزه و رکوردشکن به دور ماه پرتاب کرد و ۱۰ روز بعد، آنها را با دقتی باورنکردنی به سلامت به زمین بازگرداند. این ماموریت به همان اندازه که موفقیتی نمادین برای آژانس فضایی آمریکا بود و حس مشترکی از شگفتی نسبت به زمین و توانمندیهای بشر ایجاد کرد، یک پیروزی فناورانه نیز محسوب میشد. بااینحال، یک مشکل کلافهکننده درطول سفر وجود داشت: گرفتگی توالت.
توالت فضاپیمای اوراین که با عنوان رسمی «سیستم فراگیر مدیریت پسماند» (UWMS) شناخته میشود، پیشرفتهترین سیستم توالت فضایی بهشمار میآید که نسخهای متفاوت از آن قبلا امتحان خود را در ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) پس داده بود. اما همانطور که خدمه آرتمیس اظهار کردند، مشکل گرفتگی تقصیر خود توالت نبود. حتی رید وایزمن، فضانورد ناسا و فرمانده ماموریت آرتمیس ۲، در کنفرانسی خبری پس از بازگشت خدمه به زمین، عملکرد آن را تحسین کرد.
پیشرفتهترین توالت فضایی
توالت اورایدر همان کنفرانس خبری پس از فرود فضاپیما گفت: دیدن صحنهی پاشیدهشدن قطرات ادرار از پنجره فضاپیما جالب است؛ درست مثل میلیاردها ذره کوچک یخ که به سمت اعماق فضا پرتاب میشوند.»
پک میگوید «خبر خوب» این است که «ما اکنون از این تجربه درس میگیریم.» بسته به نتایج تحقیقات ناسا روی توالت، تغییرات آتی در طراحی میتواند شامل افزودن یک گرمکن یا تنظیم جریان هوا یا آب در لولههای تخلیه باشد؛ اقداماتی که در مقیاس کلی پروژه، اصلاحاتی نسبتاً جزئی محسوب میشوند.
به گفتهی دی لئون، در نهایت ماموریت آرتمیس ۲ آزمایشی موفقیتآمیز برای سختافزار فضاپیمای اوراین بود. او میگوید: «اگر شما ۴۰۰هزار کیلومتر مسیر را بپیمایید و برگردید و تنها مشکلی که داشته باشید این باشد که تخلیه ادرار عالی نبوده است، باید گفت که روز موفقی داشتهاید.»
۲۲۷۲۲۷