مالکیت رمزارزها پشت در بسته اینترنت؛ چرا باید از کیف‌پول سخت‌افزاری استفاده کرد؟

وقتی هک صرافی‌ها و قطع اینترنت، تبدیل به تجربه مشترک میلیون‌ها کاربر می‌شود، سؤال ساده‌ای آرام‌آرام در ذهنشان جا می‌گیرد: «اگر فردا همه‌چیز خاموش شد، واقعا مالک چه‌قدر از دارایی‌ام هستم؟» در بازار رمزارز ایران که از یک‌سو زیر فشار تحریم و اختلال‌های مکرر اینترنت و از سوی دیگر زیر سایه نگرانی از امنیت پلتفرم‌های متمرکز نفس می‌کشد، یک گجت کوچک فلش‌مانند، به نماد تازه‌ای از امنیت تبدیل شده است. کیف‌پول سخت‌افزاری، جایی تعریف می‌شود که قرار است کلیدهای خصوصی بالاخره دوباره به جیب صاحبشان برگردند، نه روی سرور صرافی و یا اپلیکیشن‌های ناشناس.

وقتی هک صرافی‌ها و قطع اینترنت، تبدیل به تجربه مشترک میلیون‌ها کاربر می‌شود، سؤال ساده‌ای آرام‌آرام در ذهنشان جا می‌گیرد: «اگر فردا همه‌چیز خاموش شد، واقعا مالک چه‌قدر از دارایی‌ام هستم؟» در بازار رمزارز ایران که از یک‌سو زیر فشار تحریم و اختلال‌های مکرر اینترنت و از سوی دیگر زیر سایه نگرانی از امنیت پلتفرم‌های متمرکز نفس می‌کشد، یک گجت کوچک فلش‌مانند، به نماد تازه‌ای از امنیت تبدیل شده است. کیف‌پول سخت‌افزاری، جایی تعریف می‌شود که قرار است کلیدهای خصوصی بالاخره دوباره به جیب صاحبشان برگردند، نه روی سرور صرافی و یا اپلیکیشن‌های ناشناس.

به گزارش پیوست، برای فهمیدن اینکه خودحضانتی چطور از یک شعار ایدئولوژیک به تجربه روزمره کاربر ایرانی تبدیل شده، باید به قصه کسانی گوش داد که سال‌هاست در خط تماس بین ترس کاربر و تکنولوژی ایستاده‌اند. مانند فروشنده‌ای که موج‌های ناگهانی خرید را بعد از هر هک تجربه کرده یا تولیدکننده‌ای که به چشم خودش دیده قطع اینترنت چه‌طور معنای «مالکیت» را برای مشتریانش عوض کرده است.

منبع  : ماهنامه پیوست

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *