با نزدیکشدن به سال نو، مازندران باید برای مدیریت زباله، آب و برقش برنامه داشته باشد
سمانه محمدی – جوان آنلاین: مازندران، استانی که نامش با جنگل، دریا، کشاورزی و گردشگری گره خورده، حالا در آستانه نوروز ۱۴۰۵ با مجموعهای از مشکلات انباشته و بههمپیوسته مواجه است؛ مشکلاتی که هر کدام بهتنهایی سابقهای چندساله دارند، اما همزمانی آنها میتواند فشار مضاعفی بر زیرساختهای این استان وارد کند. افزایش حجم زباله و نبود برنامه پایدار برای دفع و بازیافت، کاهش منابع آب و نگرانی از تأمین آب شرب و کشاورزی، چالشهای تأمین برق در زمان اوج مصرف و سهم ناچیز انرژیهای تجدیدپذیر در کنار موج میلیونی مسافران نوروزی، معادلهای پیچیده را پیشروی مدیران استانی قرار داده است. مازندران از یکسو به عنوان مقصد نخست گردشگری داخلی، ظرفیت اقتصادی بزرگی برای کشور محسوب میشود و از سوی دیگر، همین جذابیت طبیعی در نبود مدیریت یکپارچه محیطزیستی و زیرساختی به عاملی برای تشدید بحرانها تبدیل شده است.
یکی از قدیمیترین و در عین حال حادترین مشکلات مازندران، موضوع مدیریت پسماند است؛ بحرانی که در ایام عادی نیز نفس شهرها و روستاها را تنگ میکند و با ورود مسافران نوروزی ابعاد تازهای مییابد. طبق برآوردهای رسمی، تولید روزانه زباله در استان در ایام پیک سفر تا دو برابر افزایش مییابد؛ افزایشی که زیرساختهای موجود توان پاسخگویی به آن را ندارند.
مهدی یونسی رستمی، استاندار مازندران در یکی از نشستهای شورای برنامهریزی استان با اشاره به وضعیت پسماند میگوید: «مدیریت زباله در مازندران یک مسئله صرفاً خدماتی نیست، بلکه به یک موضوع امنیت زیستمحیطی و اجتماعی تبدیل شده است. سالهاست که دفن غیراصولی، انباشت زباله و ناتمام ماندن پروژههای پسماند، هزینههای سنگینی به استان تحمیل کرده و ادامه این روند قابل قبول نیست.»
با وجود طرحهای متعدد برای احداث کارخانههای زبالهسوز و مراکز پردازش، بسیاری از این پروژهها یا نیمهتمام ماندهاند یا با ظرفیت حداقلی فعالیت میکنند؛ موضوعی که نشان میدهد مسئله پسماند در مازندران، بیش از آنکه کمبود طرح باشد، دچار ضعف اجرا و تداوم مدیریتی است.