متولد 1360 است. اسفند امسال نیز که بگذرد بیش از 30سال از زندگیاش گذشته است و او بهعنوان یک معلم ورزش در شهر خودشان روزها را به مدرسه و سالنهای ورزشی میرود و شبها را در خانه کنار پدر یا مادرش یا تنها سریالهای تلویزیونی تماشا میکند. رویا یک دختر معمولی در میان دیگر زنان و دختران کشور است و خودش میگوید: «همه آنچه در این سالها در زندگی تجربه کرده از او یک دهه شصتی ساخت.»
دهه شصتی عنوانی است که با پشتسرگذراندن دوران نوجوانی این دهه بر سر زبانها افتاد؛ نسلی که موقعش بود، نسل دیگری را تحویل جامعه ایران دهد اما انگار ترجیح داد این وظیفه را به نسل قبل و بعد از خود بسپارد. بهطوریکه حتی در پیشبینیهای جمعیتی نیز دست برد و همهچیز آنگونه که انتظار میرفت، نشد. این دختران آنگونه که انتظار میرفت هنوز تبدیل به «مادران نمونه آینده» جامعه نشدهاند و همچنان جمعیت زیادی از آنان مجرد است.
سرشماری سال 90 نشان داد، جمعیت زنان نیمهاول دهه60 در حال حاضر بیشتر از نیمهدوم آن و همچنین دهه بعد و قبل از خود است. بر اساس این سرشماری ﻣیﺎﻧﮕیﻦ ﺳﻨی جمعیت زنان کشور 30 سال است. تیام برخلاف اسمش با چشمان آبیرنگ و موهای روشنش یکی از متولدین نیمهاول دهه60 است، بیشتر دوران نوجوانیاش با بیماری مادر و بعد فوت او سپری شد.
