بعضی ها هم آمدنشان مایه خیر و برکت است و هم رفتنشان. داستان زندگی مادر مهربان (خوشقدم تَهَم) را بهتر است بدین صورت شروع کنیم: مادر ۴۷ ساله جنوب شهر تهران (محله خلیج فارس) که دوازدهم مرداد ماه با شور شوق خاص مادرانه و با هزار امید و آرزوی خوب و رویایی برای فرزندش مشغول شستن لباس های سربازی رضا پسر ارشدش بود.
گروه اجتماعی- یاسین سعیدی: رضا تازه دو هفته ای می شد که به خدمت مقدس سربازی اعزام شده بود و به مناسبت میلاد امام رضا (ع) مرخصی داده بودند تا با خانواده دیداری داشته باشد. مادر هنگام شستن لباس های سربازی رضا به چه فکر میکرد؟ به اینکه پسرش دوران سربازی را کی تمام می کند؟ چه موقع برای پسرش لباس دامادی در نظر بگیرد؟ یا …
به گزارش بولتن نیوز، اینها سوالاتی است که در ذهن تمامی مادران نقش می بندد و اشک از چشمان آن ها سرازیر می شود، این همان اشک شوق است. این مادر مهربان در حال فکر کردن به تمام مسائل زندگی بود که به ناگاه دچار سکته مغزی می شود. رضا و علی با صحنه ای مواجه شدند که نوید حزنی سنگین را میداد. با مراجعه به بیمارستان فیاض بخش و سپس بیمارستان امام خمینی (ره)، و بستری شدن در بخش اورژانس، نفس های این خانواده شریف در سینه حبس شد.