هنوز هستند مردان آن روزگار که ردای روایت به تن میکنند و از «حال و هوای آن شبهای دهگانه و قبل و بعد از آن» میگویند. شبهایی که سپیده آن صهبایی به کام ملت شد. ملتی که «آشوب زمستان» ثابت کرد همچنان ایستادهاند و امسال از آن «بیستودوّم بهمنهای تماشایی» رقم خواهند زد.
همان مشی انقلابی را رعایت کرده است. میگوید «زمانی که قائم مقام وزارت امور خارجه بودم از یکی از سفارتخانههای خارجی برای گرفتن وقت ملاقات تماس گرفتند. گفتم «بگو فردا ساعت ۱۰». مسئول دفترم گفت اگر بگویم فردا بیایند فکر میکنند شما کار خاصی ندارید و بیکار هستید و این خوب نیست بنابراین بهتر است برای ۱۵ روز دیگر وقت بدهیم. برگشتم به مسئول دفترم گفتم «وقت ملاقات را یک ساعات جلوتر بینداز و بگو فردا ساعت ۹ بیایند. شما هم خداحافظی کن. گروه خونی ما به هم نمیخورد».
برخلاف برخی مسئولان که به بهانههای واهی – شاید به نیت همان مسئول دفتر – وقت ملاقات و مصاحبه نمیدهند با روی گشاده درخواست وقت مصاحبه ما را پذیرفت. قرار ملاقات طبقه هشتم ساختمان مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی بود ساختمانی که تا چند روز قبل مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام بود و هنوز هم اعضای هر دو مرکز در آن یک ساختمان مستقر هستند. بازوی مشورتی مجلس دور شده است.