ماجرای شهری که در تعیین طول روز و شب نقش داشت

۱۶ اردیبهشت، روز ملی مراغه است؛ شهری کهن با ۶ هزار سال قدمت. ۱۶ اردیبهشت، روزی بود که «زیج ایلخانی»، یکی از برجسته‌ترین آثار نجومی جهان اسلام توسط خواجه نصیرالدین طوسی و همکارانش در رصدخانه مراغه تکمیل شد.

تاریخ انتشار: ۱۰:۳۶ – ۱۶-۰۲-۱۴۰۵

 زیج‌ معرب‌شده زیگ، جدولی است که نام، موقعیت و زمان حلول ستارگان و کواکب را نشان می‌دهد و در نجوم اسلامی استفاده می‌شده است. در گذشته، اخترشناسان از جداول زیج برای دانستن موقعیت و رصد کردن اجرام سماوی، تعیین طول روز و شب، تهیه تقویم، جهت‌یابی و دیگر مقاصد اخترشناسی و نیز در طالع‌ بینی استفاده می‌کردند.

به گزارش همشهری آنلاین، در گذشته هر یک از اخترشناسان برجسته یا هر رصدخانه، یک زیج ویژه به خود می‌نوشتند و زیج‌های پیشینیان را تصحیح می‌کردند. از آنجایی که عمده فعالیت علمی در رصدخانه مراغه بر تنظیم زیج ایلخانی متمرکز بود، بسته شدن زیج ایلخانی و آغاز تنظیم جدول نجومی در حقیقت نقطه شروع کار علمی در رصدخانه محسوب می‌شود و از این رو، ۱۶ اردیبهشت مصادف با بسته شدن زیج ایلخانی مناسب‌ترین روز برای نامگذاری روز مراغه مطرح شد.

نشست‌های تخصصی درباره جایگاه علمی مراغه

شهردار مراغه با بیان اینکه هر سال ۱۶ اردیبهشت با محوریت جایگاه علمی و تاریخی مراغه گرامی داشته می‌شود به همشهری گفت: زیج ایلخانی اثری علمی است که در دوره فعالیت رصدخانه و به همت خواجه نصیرالدین طوسی و دیگر دانشمندان تدوین شد. زیج ایلخانی در واقع مجموعه‌ای از داده‌های دقیق نجومی است که با رصد حرکت خورشید، ماه و ستارگان به دست آمده و کاربرد آن در تعیین تقویم، آغاز فصل‌ها و برنامه‌ریزی کشاورزی و زندگی روزمره مردم بوده است.

شهرام مروتی با اشاره به انتخاب روز مراغه از یک دههlectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();

منبع  : عصر ایران

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *