۱۴۰۵/۰۴/۰۲
چگونه پسری از محله فقیرنشین سنگلج توانست با بازی در نقش یک روستاییِ سرگشته، سینمای ایران را پس از انقلاب از خطر تعطیلی مطلق نجات دهد؟ عزتالله انتظامی، مردی که تا واپسین نفسهای زندگی پرفرازونشیبش، هویت خود را با دردها و شادیهای مردم سرزمینش گره زد، کارنامهای سرشار از قلههای فتحشده، جوایز بینالمللی و البته رنجهای عمیق شخصی و سیاسی است. در سالروز تولد این اسطوره بیتکرار، به بازخوانی میراث ماندگار او، جنجال فیلمهای توقیفشدهاش، ماجرای غریب طلاق و زندگی خانوادگیاش و پشتپرده صندلی فلزی و آبیرنگی پرداختهایم که قربانگاه پیرمرد در بازی سیاستمداران شد.
سیویکم خردادماه، سالروز تولد مردی است که قامت بازیگری مدرن ایران را راست کرد؛ هنرمندی که از کوچهپسکوچههای خاکی سنگلج قد کشید، لالهزار را با ترانههای گزندهاش لرزاند، در ویرانههای هانوفر مشق هنر کرد و در نهایت، با «مشد حسن» فیلم گاو، پنجرهای نو رو به تماشاگران سینمای ایران گشود.
این گزارش، ادای دینی است به مناسبت سالروز میلاد این کوه استوار هنر؛ مردی که تا واپسین نفسهای زندگی پرفرازونشیبش، هویت خود را با دردها و شادیهای مردم سرزمینش گره زد و هرگز از اصالت خویش دست نکشید.