»من آقای پاشایی رو نمی شناختم.یعنی نه کارهاش رو شنیده بودم نه خودش رو از نزدیک دیده بودم.سبک و مدل موسیقی اش هم که الان می شنوم دوست ندارم. ولی دلم می سوزه.جیگرم کبابه.از مرگ جوون ها بیزارم.کم هم نیست الان متاسفانه.خودم هم داشتم تجربه اش رو.از دست رفتن جوون وحشتناکه.ولی واکنش مردم به نظرم عجیبه.زیادیه.عادت ندارم تسلیت بگم.دردی رو دوا نمی کنه.کسایی که میان اینجا و به من می گن چرا تسلیت نمی گی هم نمی فهمم.اگه خانواده اش رو می شناختم از نزدیک حتمن به اونها تسلیت می گفتم.مثل مجید بهرامی که خیلی دوست و همکار مشترک داریم و خیلی شخصی تسلیت گفتم به خودشون.ملت عجیبی هستیم.اینجا برای من تعیین تکلیف نکنید لطفن.به اندازه ی کافی حال و روزم بد هست.لطفن هم با تنوین نمی نویسم.دلیلش هم صد بار گفتم.ممنون از بقیه ی دوستان که مهربون و با محبت هستند و همیشه به من لطف دارند.«
