رضا صافی کارگردان مستند «روزی روزگاری زینب» در گفتوگو با میزان و داستان این فیلم که درباره زندگی مریم رنجبر تنها شبیه خوان زن ایران است، گفت: خانم رنجبر از دهه ۷۰ و نزدیک به ۳۲ سال است که در این فضا فعالیت دارد. تعزیه از زمان صفویه در ایران رواج داشته و بزرگداشتی برای قیام عاشورا محسوب میشود، هر چند این آیین چند صد سال در ایران رواج دارد، اما عموماً شبیهخوانها مرد هستند و حتی نقش زنان توسط مردان خوانده میشود.
رضا صافی ادامه داد: قبل از انقلاب حضور کمرنگ زنان در حاشیه مراسم تعزیه دیده میشده اما به نوعی حضور زنان در تعزیه و شبیهخوانی عموماً ممنوعیت دارد و این ممنوعیت پشتوانه شرعی نداشته، بلکه بیشتر به واسطه پشتوانه سنتی شکل گرفته است.
این کارگردان تاکید کرد: مریم رنجبر در مقابل چنین باوری ایستاده و با تلاش و پشتکار از سنت تعزیه کمک گرفته است تا در نقش شبیهخوان حضرت زینب (س) حاضر شود. شاید ابتدا کار برای او سخت بوده، اما به مرور زمان توانسته باوری صحیح را نهادینه کند و حتی به نوعی روحیات و خصوصیات حضرت زینب (س) را با اقدام خود فرهنگسازی کند.