به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کارشناس مسائل دینی، در یادداشتی به بررسی شیوه مبارزاتی امام صادق (ع) پرداخته است:
تصور کنید یک دین بزرگ، بعد از گذشت سالها از رحلت پیامبرش و بعد از شهادت سه امام برحق، آرامآرام از مسیر اصلی خود منحرف شده است. در چنین شرایطی، چه کسی میتواند این دین را دوباره به راه راست برگرداند؟ پاسخ تاریخ این است: امامان معصوم علیهم السلام پشت سر هم، مثل حلقه یک زنجیر محکم، مأموریت نجات اسلام را بر عهده گرفتند.
یک حلقه امام سجاد(ع) بود. ایشان مثل باغبانی ماهر، بعد از یک طوفان ویرانگر، شروع به کاشتن بذرهای جدید در خاک سوخته جامعه کردند. کار ایشان، بازسازی روحیه معنوی و اخلاقی مردم بود؛ کاری سخت و زمانبر، اما ضروری برای شروع هر تحول بزرگی.
حلقه دوم، امام باقر(ع) بود. ایشان مثل یک معمار دقیق، نقشه کامل این بنای در حال ساخت را طراحی کردند. امام باقر(ع) اصول، قوانین و مرزهای فکری مکتب اهلبیت(ع) را با دقت تبیین کردند تا هر کس بتواند راه درست د. این تشکیلات، مثل یک سازمان منسجم انقلابی عمل میکرد.
حمایت هوشمند از قیامهای مردمی، ابزار دیگر امام صادق(ع) بود که با موضعگیریهای دقیق درباره قیامهای شیعی مثل حرکت زید بن علی هم روحیه مقاومت را در میان مردم تقویت میکردند و هم مرزهای مبارزه درست را تبیین مینمودند. ایشان با تأکید بر ارزش شهدای راه حق، در حال پیوند دادن جنبشهای پراکنده به ریشه ولایی تشیع بودند.
ابزار پنجم وصیت سیاسی برای تداوم راه بود که امام در آخرین لحظات عمر شریفشان، دو دستور مهم صادر کردند: اول، اینکه شیعیان هر سال در موسم حج برای ایشان عزاداری کنند تا پیام شهادت ایشان هر سال تکرار شود؛ و دوم، اینکه نام جانشین خود را مخفی نگه دارند تا ایشان در امان بمانند. این دو اقدام، نشاندهنده دوراندیشی امام تا واپسین لحظات حیات بود.
منبع:تسنیم