«سیمکارت گردشگری» پدیده اینترنت ایران در سال ۱۴۰۲ بود. پدیدهای که به اندازه کسی که اولین بار آن را مطرح کرد، حاشیهساز شد. در دورهای که کاربران ایرانی، فشار فیلترینگ بیش از هر زمان دیگری حس میکنند، سخن گفتن از لزوم دسترسی مسافران خارجی به شبکههای اجتماعی و پیامرسانهای بینالمللی، بدترین پیامی بود که درباره اینترنت به ایرانیها داده شد. موضوعی که هر چند بارها تایید و تکذیب شده اما طبق آنچه برخی از آژانسهای مسافرتی میگویند امکان ارائه سیمکارت بدون فیلتر به گردشگران وجود دارد.
به گزارش پیوست، هر چند امکان خرید سیمکارت گردشگری یا سیمکارت بدون فیلتر در مبادی ورودی کشور فراهم نیست اما طبق آنچه برخی از دفاتر خدمات گردشگری میگویند، شمارههای بدون فیلتر، در اختیار تورلیدرهایی که اسم آنها در سازمان میراث فرهنگی ثبت شده باشد قرار میگیرد. تورلیدرها با ارائه مشخصات گردشگران، تاریخ ورود و خروج آنها به کشور و لیست فعالیتهایشان، میتوانند برای هر یک از این افراد سیمکارتی بگیرند که شماره آن از لیست فیلترینگ خارج شده است.
وجود این سیمکارتها را باید به نام وزیر گردشگری دولت دوازدهم نوشت که سرانجام توانست طرح جنجالی خود را اجرایی کند.
