
بعد از حضور کمنظیر مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن، رهبر انقلاب پیامی صادر کردند که این پیام، نه تنها قدردانی از ملت ایران، بلکه هشداری روشن برای مسئولان و خواص است که چگونه باید از سرمایه اجتماعی شکلگرفته پاسداری کنند.
این پیام واجد مؤلفههایی است که در ادبیات علوم شناختی و روانشناسی سیاسی، بهعنوان ابزارهای تثبیت هویت جمعی، تقویت انسجام اجتماعی و بازآرایی ادراک عمومی شناخته میشوند.
نخستین لایه این پیام، «بازتعریف کنش جمعی» است. راهپیمایی ۲۲ بهمن نه بهعنوان یک مناسبت تقویمی، بلکه بهعنوان رخدادی هویتساز و اقتدارآفرین توصیف میشود؛ تعابیری چون «سربلندی ایران»، «افزایش قدرت جمهوری اسلامی» و «مأیوس شدن دشمنان» کنش اجتماعی را به سطحی نمادین و راهبردی ارتقا میدهد.
