روزنامه گل
ندا رحیمی – شروع هر فصل جدید از لیگ برتر فوتبال ایران، همیشه با امید و شور و شوق همراه بوده؛ هواداران به استقبال تیمهای تازهنفس میروند، بازیکنان با انگیزهای دوچندان پا به زمین میگذارند و باشگاهها با برنامهریزی برای جبران اشتباهات گذشته، آرزوی موفقیت دارند. اما این بار، شروع لیگ بیستوششم با حسی متفاوت همراه است؛ حسی که ریشه در فصل قبل دارد، فصلی که هیچوقت به معنای واقعی کلمه تمام نشد. لیگ بیستوپنجم در حالی به پایان رسید که نه در فضایی عادی و آرام، که در سایه سنگین جنگی نیمهتمام برگزار شد؛ جنگی که نه تنها معادلات سیاسی و اجتماعی کشور را تحت تأثیر قرار داد، بلکه بر پیکره ورزشِ ملی، به ویژه فوتبال حرفهای، هم سایه انداخت و باعث شد لیگ نیمه تمام باقی بماند. شرایط جدول به گونه ای بود که تیم استقلال میتوانست به عنوان قهرمان معرفی شود اما سوالی که همچنان بیپاسخ مانده این است که چرا استقلال را معرفی نکردند،درصورتی که این تیم هم در لیگ برتر و هم در جام حذفی شرایط خوبی داشت و حداقل این تیم یک جام را میتوانست کسب کند.