کودک به دلیل شرایط خاص روحی، جسمی به طور ویژه شایسته قیمومیت و حمایت در اسناد بین المللی است و حقوق کودک تابعی از حقوق بشر مورد تاکید و تکرار بیشتری بوده است. فلذا مجمع عمومی سازمان ملل متحد گامی مهم در راستای صیانت از حقوق کودک برداشت و در سال ۱۹۸۹ میلادی کنوانسیون حقوق کودک را به تصویب رساند؛ اما امروز براساس رصد سازمانهای حقوق بشری که علی الظاهر رصد آنها صرفا راهبردی و به قصد اسلام هراسی و نه اصالت داشتن و موضوعیت دار بودن حقوق کودک، وضعیت کودکان را در جوامع مختلف از حالت نگرانی به بحران و وحشت گزارش میکنند.
این در حالی است که حسب مواد متعدد کنوانسیون حقوق کودک، دولتها مکلف به بر آورده کردن نیازهای اساسی و بنیادین کودک هستند. در غرب و فرانسه به بهانه صیانت از اصول لائیستیه کودک مسلمان فرانسوی به ناچار بین دو انتخاب بد قرار میگیرد، چون مادر محجبه او حق ورود به تفرجگاه و مکانهای آموزشی ندارد حمایت مادرانه خود را که در کنوانسیون حقوق کودک به آن تصریح شده است و به عنوان تکلیف و والدین و حاکمیت مورد شناسایی واقع شده است را از دست میدهد یا میبایست از تفریح کودکی اش محروم گردد.
در غرب آسیا و در کشور عربستان که کودک کشی او در جنگ بر مردم یمن به اذعان سازمانهای حقوق بشری جنایت جنگی است و همچنین رفتارهای ضدهنجارها و قوانین بین المللی سیستماتیک دولتی توسط این عضو جامعه جهانی آن هم نقض حقوق کودک که مورد اجماعترین حق و هنجار بین المللی است هر روز فاجعه جدیدی را به وجود میآورد.