سینماپرس: «مرد آرام» عنوان یکی از تولیدات سازمانی این دوره از «جشنواره فیلم فجر» است که در مسیر هدفگزاری شده در پروژه آمریکایی «افغان فمنیسم» گام بر میدارد.
محمدعلی سلیمانی/«مرد آرام» عنوان یکی از تولیدات سازمانی این دوره از «جشنواره فیلم فجر» است. اثری «فمینیستی» که در مسیر هدفگزاری شده در پروژه آمریکایی «افغان فمنیسم» گام بر میدارد. اثری که نه به صورت غلیظ، بلکه به صورتی کاملا رقیق، اقدام به انگاره سازی از «موج سوم فمینیسم» (Third-wave Feminism) برای «انسان افغانستانی» و در مجموع «مخاطب مسلمان» خود مینماید. اثری که روایت خود را بر بستر «کودک همسری افغانستانی» شکل میدهد و در ادامه پس از طرح گوشهای از مطالبات «فمنیستی افغانها» به یک «عشق مثلثی» میرسد و پس از شخصیت بخشیدن به کاراکتر جنایت پیشه خود که حالا پس از ۳۰ سال حضور در جغرافیای ایران به مرد آرامی مبدل گردیده و … سعی میکند تا به شیوه «فیلمفارسی» داستان خود را سرهم بندی نموده و به پایان برساند و این همه در حالی است که اساسا تولید اثری همچون فیلم سینمایی «مرد آرام» از هیچ گونه ارتباط منطقی و اولیه برای توجیه سرمایهگذاری از «جیب مردم تهران» برخوردار نیست و اصل حضور «موسسه تصویر شهر» به عنوان حامی مادی و معنوی آن بسیار مبهم است. اثری که حالا تولید آن لزوم «شفافسازی عملکرد فرهنگی شهرداری تهران» ایجاب می نماید و چرایی هزینه کرد از «بودجه فرهنگی شهر تهران» برای تولید چنین اثر بیربطی ضروری می شود. اثری که در مخیله هیچ مخاطبی نخواهد گنجید که با سرمایه و بودجه «شهرداری تهران» تولید شده و بیش از هر چیر میتوان تصور نمود که این اثر با سرمایه و یا با مشارکت سکانداران «وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان» در دولت ساقط شده «محمداشرف غنی» تولید گردیده و …
