دوشنبه ۱۶ شهريور ۱۴۰۵ – ۱۹:۱۰
جهان معطوف به تحولات مهمی همچون غرب آسیا و معادلات جدید ایران بر تنگه هرمز است که در ادامه تحولات امنیتی- نظامی شرق آسیا، رزمایش نظامی مشترک 5 روزه کرهجنوبی، آمریکا و ژاپن دیروز در آبهای بینالمللی شرق و جنوب جزیره جنوبی ججو آغاز شد.
نکته قابل توجه نامی است که بر این رزمایش گذاشته شده چنانکه ستاد مشترک ارتش کره جنوبی در یک بیانیه مطبوعاتی اعلام کرد که رزمایش چند وجهی «لبه آزادی» آغاز شد. اقدامات رسانهای برای برجسته سازی این رزمایش با عنوان لبه آزادی در حالی صورت میگیرد که نگاهی به روند تحولات واقعیتی ورای این ادعا را آشکار میسازد. آمریکا در حالی به عنوان محور امنیت ژاپن و کره جنوبی در این رزمایش شرکت دارد که از یک سو نه تنها هزینههای سنگین حضور نظامی در این کشورها را از آنها دریافت میکند بلکه اخیرا ترامپ در یک باجگیری آشکار به دلیل همراهی نکردن کره جنوبی با جنگ افروزی در تنگه هرمز اعمال محدودیتهایی را علیه این کشور اعمال کرده است. رفتاری که نشان میدهد آمریکا نه یک متحد و حامی بلکه ساطه گری است که سایر کشورها را بردگانی در جهت اهداف خود میداند.
نکته مهم دیگر آنکه آمریکا در حالی خود را ناجی مطرح میکند که جنگ رمضان واقعیتی را آشکار ساخت و آن اینکه از یک سو آمریکا حتی توان حفظ منافع و پایگاههای خود را ندارد و سامانههای تاد و پاتریوت آن ارزش و کارکرد خود را از دست دادهاند. از سوی دیگر آمریکا رسما عنوان میکند که تنها متحد آن رژیم صهیونیستی است و هیچ کشور دیگر را قبول ندارد که انتقال تاد از کره جنوبی به سرزمینهای اشغالی نمودی از آن است.
نکته پایانی آنکه این رزمایش هر چند که مدعی امنیت سازی است اما در اصل تحریک کننده چین و کره شمالی و نیز افزایش وابستگی کره جنوبی و ژاپن به آمریکاست که تبعات امنیتی و به تبع آن اقتصادی برای شرق آسیا خواهد داشت. سئول و توکیو با پیوستن به ناتو و وابستگی به آمریکا نه تنها امنیت منطقه را تهدید میکنند بلکه زمینه ساز تهدید امنیت برای خویش نیز می شوند چرا که تجربه نشان داده آمریکا و ناتو در هر نقطهای که وارد شده اند جز ویرانی کارنامه ای برجای نگذاشتهاند.
نکته قابل توجه نامی است که بر این رزمایش گذاشته شده چنانکه ستاد مشترک ارتش کره جنوبی در یک بیانیه مطبوعاتی اعلام کرد که رزمایش چند وجهی «لبه آزادی» آغاز شد. اقدامات رسانهای برای برجسته سازی این رزمایش با عنوان لبه آزادی در حالی صورت میگیرد که نگاهی به روند تحولات واقعیتی ورای این ادعا را آشکار میسازد. آمریکا در حالی به عنوان محور امنیت ژاپن و کره جنوبی در این رزمایش شرکت دارد که از یک سو نه تنها هزینههای سنگین حضور نظامی در این کشورها را از آنها دریافت میکند بلکه اخیرا ترامپ در یک باجگیری آشکار به دلیل همراهی نکردن کره جنوبی با جنگ افروزی در تنگه هرمز اعمال محدودیتهایی را علیه این کشور اعمال کرده است. رفتاری که نشان میدهد آمریکا نه یک متحد و حامی بلکه ساطه گری است که سایر کشورها را بردگانی در جهت اهداف خود میداند.
نکته مهم دیگر آنکه آمریکا در حالی خود را ناجی مطرح میکند که جنگ رمضان واقعیتی را آشکار ساخت و آن اینکه از یک سو آمریکا حتی توان حفظ منافع و پایگاههای خود را ندارد و سامانههای تاد و پاتریوت آن ارزش و کارکرد خود را از دست دادهاند. از سوی دیگر آمریکا رسما عنوان میکند که تنها متحد آن رژیم صهیونیستی است و هیچ کشور دیگر را قبول ندارد که انتقال تاد از کره جنوبی به سرزمینهای اشغالی نمودی از آن است.
نکته پایانی آنکه این رزمایش هر چند که مدعی امنیت سازی است اما در اصل تحریک کننده چین و کره شمالی و نیز افزایش وابستگی کره جنوبی و ژاپن به آمریکاست که تبعات امنیتی و به تبع آن اقتصادی برای شرق آسیا خواهد داشت. سئول و توکیو با پیوستن به ناتو و وابستگی به آمریکا نه تنها امنیت منطقه را تهدید میکنند بلکه زمینه ساز تهدید امنیت برای خویش نیز می شوند چرا که تجربه نشان داده آمریکا و ناتو در هر نقطهای که وارد شده اند جز ویرانی کارنامه ای برجای نگذاشتهاند.
قاسم غفوری
