نوستالژی همیشه حس خوبی دارد . فرض کنید با برنامه قبلی به موزه سینما آمدید و در میان خاطرات ریز و درشت سینمایی خود، کُپُل خان را میبینید که در گوشهای از غرفه کودکان در این موزه نشسته است..
به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، بیتردید کودکان دیروز لبخند میزنند و کودکان امروز هم با دیدن کپل یاد کپلک شهرموشها میافتند و بزرگترها یادآور میشوند، کپلی که الان میبینند، جوانیهای پدر کپلک است و در آخر برق شادی و لبخند در چشمان و بر لبان آنها نقش میبندد.
خیلی از افرادی که به موزه سینمای ایران میآیند به دنبال یک چیز هستند و آن هم خاطرات کودکیشان است.
درنمایشگاه کودک و نوجوان موزه سینما، بخشی وجود دارد که بدون شک در لحظه ورود، نظر هر بازدیدکننده را به خود جلب میکند و آن هم چیزی نیست جز عروسک فیلمهایی چون گلنار، کلاهقرمزی، الو الو من جوجوام و دربهدرها.
میان تمام عروسکها شخصیتی داستانی وجود دارد که بسیار محبوب است و آوای شادی همگان از دیدنش بلند میشود و آن چیزی نیست جز عروسک «کپل».