آرمان – یاسمین طالقانی: پنجشنبه مراسم عروسی یک آقازاده بود، آقازاده‌ای که پدرش را باید میانه‌رو دانست. پدری که میان خود و آنچه دولت‌های نهم و دهم انجام دادند خط قرمز کشید و فاصله زیادی ایجاد کرد تا به همگان نشان دهد اهل سازش با هر گروهی نیست که با نام اصولگرا پای درمیدان بگذارد، اما رویه‌ای دیگر داشته باشد و از اعتبار جریان اصولگرایی سوء استفاده کند. البته این خط کشیدن برای لاریجانی هزینه‌هایی هم داشت و بارها مورد هجمه دلواپسان قرار گرفت، مانند 91 که سخنرانی علی لاریجانی رئیس مجلس در مراسم راهپیمایی 22 بهمن در قم با شعارهایی علیه او همراه شد، آن‌طور که انتخاب در همان زمان نوشت: «گروهی که ظاهرا پیش‌تر سازماندهی شده بودند، در ابتدا نهایتا 20 نفر بودند و کم‌کم به آنها از بیرون افزوده شد، در حمایت از احمدی‌نژاد شعارهای تندی سردادند و به سوی لاریجانی، کفش و مهر نماز پرتاب کردند!» اگر در جست‌وجوگرهای اینترنتی عبارت «توهین به علی لاریجانی» درج شود مواردی روی صفحه مانیتور نقش می‌بندد که حکایت از خشم دلواپسان از گزینش رویکرد اعتدالی از سوی علی لاریجانی است.
لاریجانی مدت‌هاست که ترجیح می‌دهد در گعده‌های اصولگرایی برای تصمیم‌گیری‌ها حضور نداشته باشد، چرا که تجارب قبلی به او ثابت کرده است افراد دارای وزن بیشتر مقبولیت در اردوگاه اصولگرایی بیش از سایرین مورد هجمه قرار می‌گیرند و از سوی دیگر او را باید در جایگاه رئیس قوه مقننه مورد بررسی و تحلیل قرار داد، چرا که مواضع او فراجناحی و در راستای منافع ملی است.

منبع  : پایگاه خبری و تحلیلی آرمان ملی

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید