وقتی «لباس شخصی» در جشنواره سیوهشتم فجر به نمایش درآمد، برخی آن را از غافلگیریهای آن دوره دانستند؛ فیلمی که برخلاف بسیاری از آثار سیاسی سینمای ایران، تلاش میکرد بیش از آنکه بر شعار تکیه کند، از قواعد یک تریلر امنیتی بهره ببرد. اما برخلاف انتظار، هفت سال از پرده دور ماند.
به گزارش سوره سینما، فیلم سینمایی «لباس شخصی» به کارگردانی امیرعباس ربیعی پس از هفت سال و به تازگی از روز چهارشنبه ۲۴ تیرماه به اکران درآمده و در این مدت زمان کوتاه نزدیک به ششصد میلیون تومان فروش داشته است.
امیرعباس ربیعی در نخستین فیلم بلندش نشان داد که به زبان سینما بیشتر از بیانیهنویسی علاقه دارد. او روایت را بر پایه تعلیق بنا میکند؛ اطلاعات را قطرهچکانی در اختیار تماشاگر میگذارد و با جابهجایی مداوم مرز میان اعتماد و سوءظن، مخاطب را تا پایان درگیر نگه میدارد. ریتم فیلم، بهویژه در نیمه نخست، حسابشده است و تلاش میکند از الگوهای شناختهشده تریلرهای جاسوسی فاصله نگیرد.