
به گزارش مجله خبری نگار، در خلال جنگهای داخلی بین استبدادطلبان و مشروطه خواهان، در سالهای پس از پیروزی انقلاب مشروطیت در ۱۲۸۶ هجری شمسی، برای نخستین بار با نمونهای از فعالیتهای جمعیت شیر و خورشید سرخ روبهرو میشویم، این تلاشها با حمایت ادارة صحیۀ نظام و به همت دکتر امیر اعلم صورت میگیرد. در ابتدا تعدادی از دیپلمههای پزشک فارغ التحصیل دارالفنون، پس از گذراندن آزمونهای لازم استخدام شدند و سپس با ایجاد مریضخانههای سیار متعدد آنان را به اردوگاههای مختلف جنگ روانه میکردند، ظاهراً این جمعیت درجریان جنگهای مختلفی از قبیل قراچه داغ، اطراف تهران، همدان و کرمانشاه حضور یافتند و علاوه بر کمک به مجروحان جنگی، در جلوگیری از امراض مسری نیز کمک شایانی کردند. حتی دو تن از اطبای جمعیت، یکی در همدان و دیگری در شاهرود در حین انجام وظیفه کشته شدند.
