اقتصاد ۲۴ – جمشید نفر در مورد بخشی از لایحه بودجه ۱۴۰۱ که تاکید دارد هرگونه مشوق صادراتی منوط به بازگشت ارز حاصل از صادرات است اظهار کرد: ما در رابطه با بودجه دچار یک سری افراط و تفریط شدیم. گاهی آنقدر دست خود را باز میگذاریم که پیشبینی میکنیم درآمدهای فوق العادهای داریم و از محل این درآمدها میتوانیم هزینههای بزرگی را بپردازیم.
وی افزود: گاهی هم برعکس؛ این درآمدها را بر مبنای جرایم یا عدم ایفای وظایف حاکمیتی مانند مشوقهای صادراتی به همراه یک سری تنبیهات که ریشه درست و صحیح ندارند قرار میدهیم. اصلا توجه نمیکنیم که در زمانهایی که سرمایهگذاری رشد منفی دارد، برای ایجاد رشد اقتصادی مهمترین مسئله سرمایهگذاری است. به این ترتیب با ایجاد محدودیتهای فوق العاده سرمایهگذاران را از سرمایهگذاری خود پشیمان کرده و به اهداف واقعی خود نمیرسیم.
دبیر کنفدراسیون صادرات ایران گفت: اگر قرار باشد که بودجهنویسی ما درست، سالم و صحیح شود باید همه مسائل را ببینیم و طوری عمل کنیم که برای تولید کوچکترین محدودیتی به وجود نیاید. همین الان بسیاری از صادرکنندگان تراز اول کشور به دلیل همین تهدیداتی که وجود دارد، کار صادرات را کنار گذاشتند و بسیاری دیگر هم در شرف کنار گذاشتن صادرات هستند. هرچه این تنگناها بیشتر شود این مسئله هم شدیدتر میشود. امیدواریم که مجلس و دولت با یک نگاه واقعبینانه به شرایط موجود در کشور توجه کنند چراکه بهترین مسیر برای حل مشکلات اقتصادی کشور تولید و صادرات است و هرگونه محدودیت برای صادرات میتواند کشور را دچار مشکلات فراوانی کند.
وی تصریح کرد: این موضوع که در لایحه بودجه سال ۱۴۰۱ پیشبینی شده، تهدیدکننده صادرات است. من معتقدم که ارز کشور توسط صادرکنندگان به صورت ۱۰۰ درصدی به کشور بازمیگردد چراکه هیچ بنگاه اقتصادی نیست که تولید و صادرات کند و بتواند با عدم برگشت ارز به کار خود ادامه دهد.
نفر اضافه کرد: با این حال شرایطی را که دولت برای واردات ارز میگذارد شرایطی است که برخی از زیررشتههای صادراتی قادر نیستند نمیتوانند در قالب آنها ارز خود را به کشور بیاورند و ارز را از مبادی خارج از دسترس حاکمیت وارد کشور میکنند؛ بنابراین بازگشت ارز به صورت ۱۰۰ درصد است و حاکمیت باید بیش از هر چیز باید به این موضوع توجه کند که چرا آنها نمیتوانند از راهکارهایی که دولت قرار داده استفاده کنند. باید برای این علت راهکار پیدا کرد.
وی ادامه داد: برای مثال وقتی در بعضی رشتهها همه هزینههای تولید بر مبنای ارز بازار آزاد است و دولت میخواهد ارز را از طریق ارز نیمایی برگرداند، بازگشت این ارز بین ۸ تا ۱۲ درصد هزینه دارد و نرخ هم بین ۱۰ تا ۲۰ درصد کمتر از بازار آزاد است و با توجه به اینکه صادرات درصد بسیار کوچکی سودآوری دارد، چطور میتوان از این چارچوب تبعیت کرد؟ تا این مسئله مورد تحلیل واقع نشود حتما ضربات زیادی به بخشهای عمدهای از صادرات کشور وارد میشود.
بیشتربخوانید:در ۳۰ سال گذشته رشدی در صادرات نداشتیم