کارگران از گرانی سه برابری دارو در روزهای پس از جنگ روایت میکنند؛ یک کارگرِ خانم با درآمد حداقلی و مبتلا به بیماری قند میگوید: پول داروهای فشار و دیابت من هر ماه ۲ تا ۲.۵ میلیون تومان میشود.
جنگ چهرهی کریهی دارد؛ چهرهی خشن و هیولاوار جنگ را نمیشود بزک کرد و به جامعه فروخت؛ جنگ، همان آوار مصیبتیست که بیوقفه و پیاپی بر سر مردمان فرودستی میبارد که به درستی احساس میکنند عاملیت خود را تمام و کمال از دست دادهاند و «حیاتشان» به تصمیمات دیگران بستگی دارد…