اقتصاد۲۴- نگرانیهای جنگ همواره رفتار اقتصادی مردم را تحت تاثیر قرار میدهد. در ابتدای تنش میان دو کشور، مردم با نگرانی از بالاگرفتن دامنه جنگ در آینده، اقدام به خرید و انبار کردن کالاهای اساسی میکنند تا در زمان بحران، دغدغه تامین مایحتاج و خوراک خانواده را نداشته باشند. به عبارتی اگرچه مصرف خانوار در زمان حال تغییری نمیکند، اما ذخیره کالاهای مردم برای مصرف در آینده بیشتر میشود. این افزایش تقاضای ناگهانی، موجب کاهش موجودی کالاها و به تبع آن افزایش قیمتها میشود.
حال این افزایش قیمت کالاهاست که به تولیدکنندگان این پیام را میرساند که اکنون صرفه تولید افزایش پیدا کرده و باید با تمام ظرفیت به تولید پرداخت. این انگیزه موجب افزایش سطح تولید و عرضه میشود که در ادامه میتواند قیمتها را نیز متعادل کند.
سیاستگذار، اما اگر با نگاه حمایت از مردم در شرایط جنگ، نظام قیمتگذاری دستوری را بر روی کالاها اجرا کند، این سیگنال را به تولیدکنندگان مخابره میکند که وقت خودتان را صرف تولید نکنید؛ چرا که هرچه تولید کنید، باید با قیمت مصوبی عرضه کنید که صرفه اقتصادی نخواهد داشت؛ بنابراین با کاهش انگیزه تولیدکنندگان، تولید نیز دچار مشکل میشود و در ادامه با احتمال بالا، کالاها با کمبود مواجه خواهند شد.