آبان هر سال، یاد و نام قیصر امینپور زنده میشود؛ شاعری که شعر را از حصار مخاطبان بزرگسال بیرون آورد و آن را به سادگی و صفای ذهن نوجوان نزدیک کرد. او از نخستین شاعرانی بود که ادبیات نوجوان را نه بخشی حاشیهای، بلکه عرصهای جدی از شعر معاصر ایران دانست.
امینپور با مجموعههایی همچون به قول پرستو و مثل چشمه، مثل رود، توانست میان دنیای خیالانگیز کودکی و تأملات اندیشمندانهی بزرگسالی، پلی شاعرانه بسازد. در شعر او، مدرسه، دوستی، تلاش، امید و طبیعت جلوههایی از زندگی و معنا مییابند. آثاری چون بوی ماه مهر و حاصلجمع میان قطرهها از مرز شعر عبور کرده و به بخشی از حافظه جمعی نوجوانان روزگار خود بدل شدهاند.