به گزارش بولتن نیوز، معترضان به «شی. راک» از زمان شروع اکرانش در امریکای شمالی و اروپایی کم
نبودهاند و حتی «رام امانوئل» شهردار شیکاگو نیز به آن تاخته زیرا اسپایک
لی در فیلمش میگوید که تعداد کشته شدهها در وقایع درون شهری شیکاگو طی
15 سال اخیر بیشتر از قربانیان ندانمکاریهای دولت امریکا در خاورمیانه
بوده و میپرسد چرا باید این گونه باشد و نام فیلم او نیز مخفف و ادغامی
از واژههای «شیکاگو» و «عراق» است که دومی در زبان انگلیسی «ای راک»
نامیده و تلفظ میشود. لی و کوین ویلمات که در نوشتن سناریوی این فیلم با
وی همکاری کرده، با رجوع به یک کتاب حماسی- تاریخی اریستوفانیس یونانی به
نام «لیزیس تراتا» از بپاخیزی زنان علیه همسران خشونتطلب خود میگویند و
از زنانی که شرط میگذارند تنها راه استمرار زندگی زناشوییشان و عدم
متارکه این است که شوهرهایشان سلاحهای خود را زمین بگذارند و وقت و بیوقت
شلیک نکنند و جانی را به طور عمدی یا تصادفی نستانند.
زنان آشفته کنونی
لی و ویلمات البته آن واقعه و ستیز را از اعصار کهن در یونان به زمانه
آشفته کنونی در امریکا انتقال داده و با شرایط روز همسو ساختهاند. «شی.
راک» بر کاراکترهای دیمیتریوس دوپری (با بازی نیک کانون) و لیزیس تراتا
(تیونا پاریس) هم متمرکز است و اولی (دیمیتریوس) سرکرده یک گروه آشوبگر و
ارغوانیپوش به نام اسپارتانها در شیکاگو و اطراف آن است و آنها دشمنان
قسم خورده ترویانهای نارنجیپوش به سرکردگی سایکلوپس (وسلی اسنایپس)
هستند. لی اسمها را عوض نکرده و این نامها یادآور یونان و روم باستان است
اما همان طور که پیشتر آمد، ما در شیکاگوی فعلی و منطقه انگلوود آن بسر
میبریم. در چنین فضا و در میان آدمهایی از این دست، شاهد بالا گرفتن
تشنجها و تیراندازیها در محل برپایی یک کنسرت موسیقی هستیم و امکان ندارد
این صحنه را بیارتباط با واقعه تروریستی مشهور و بدفرجام مشابه در پاریس
در 13 نوامبر 2015 ندانیم و با آن قیاس نکنیم. وقتی دختری 11 ساله به نام
پتی در این تیراندازی بشدت مجروح و بستری میشود و مادرش ایرن (جنیفر
هادسون) در شوک فرو میرود، زنان شهر به این نتیجه میرسند که وقت پایان
دادن به این خشونتهای بیرویه رسیده است و باید کاری کرد.
سلاحها را زمین بگذارید
از اینجا قیام لیزیس تراتا وارد عمل میشود و او و سایر زنان منطقه در
اقدامی مشترک همسران خود را تهدید میکنند که یا خشونت را کنار میگذارند
یا برای همیشه ترکشان خواهند کرد. لیزیس تراتا در طراحی این بپاخیزی عمومی
از کمکهای فکری یک زن فعال در امور اجتماعی به نام هلن (آنجلا باست) بهره
میگیرد و هر روز زنان بیشتری در شیکاگو به این نهضت میپیوندند. کار به
راهپیمایی زنان در سطح منطقه انگلوود کشیده میشود و آنها حتی بیانیه هم
صادر میکنند و تأکید میورزند تا زمانی که همسرانشان سلاحهای گرم و سرد
خود را زمین نگذارند و صلح را در دستور کار خود قرار ندهند، ادامه زندگی
مشترک برای آنها امکانپذیر نخواهد بود.