۲۰:۴۶ – ۲۱ تير ۱۴۰۵
جانمان رفت اما با این کلام صاحب جانها زندهایم که شهدا زنده هستند و با قدرت در مسیر آقای شهیدمان قدم برمیداریم و یکصدا خواستار تعبیر عینی حمل پرچمهای «یالثارات الحسین» هستیم.
باشگاه خبرنگاران جوان – «من با جرئت مدعی هستم که ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول الله (ص) و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین بن علی (ع) میباشند.» این جمله معروف حضرت روحالله است که در صفحه ۳۶۱ کتاب «آیین انقلاب اسلامی» (ج.۲) نیز روایت شده است و اگر کسی تا قبل از نهم اسفند ۱۴۰۴ با اندکی تردید هم به آن نگاه میکرد، دیگر این روزها بعید است با حماسههایی که مردم عصر حاضر در بیش از چهار ماه گذشته آفریدند، کسی اندکی در آن تردید داشته باشد، البته قصه پرغصه وطنفروشها و کسانی که خودشان را به خواب زدهاند جداست و طبعاً استثنا هم قاعده را نفی نمیکند و به عبارت دیگر به گفته مولانا جلالالدین محمد بلخی، همان مولوی خودمان، شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری، در دفتر ششم مثنو معنوی گفته است «کی شود دریا ز پوز سگ نجس/کی شود خورشید از پف منطمس».
یکی از مصادیق حماسههای مردم عصر حاضر، تشییع با شکوه آقای شهید ایران بود که فراتر از مرزهای جغرافیای سیاسی، با نشانههای عینی و نمادهای معنادار از جمله پرچم سرخ یا لثاراتالحسین در کنار پرچم مقدس سه رنگ ایران عزیزمان و البته پرچمهای جبهه مقاومت برگزار شد و با آنکه حماسهسازان گویشها و فرهنگها و حتی مذاهب مختلف داشتند، اما همهشان زبان مشترک «اشک» داشتند و همصدا و همدل خواستار «انتقام» بودند.