هرگاه درباره بحران مدیریت فوتبال ایران صحبت میشود، نگاهها معمولاً به چند باشگاه پرطرفدار پایتخت میرود اما مسئله بسیار عمیقتر است.
مهدی شمشیری: مدیریت در فوتبال ایران در بیشتر مواقع یک مسئولیت حرفهای نیست؛ به صندلی موقتی تبدیل شده که یک فرد برای مدتی روی آن مینشیند، چند تصمیم پر سروصدا میگیرد، چند وعده بزرگ میدهد و در نهایت میرود اما آنچه باقی میماند، بدهی، قراردادهای پرهزینه، پروندههای حقوقی، بازیکنان مازاد، زیرساختهای فرسوده و هوادارانی است که باید هزینه تصمیماتی را بدهند که هیچ نقشی در آنها نداشتهاند.