این قهرمانسازی هدفمند، به مرور جای الگوهای فرهنگی اصیل، شخصیتهای مقاوم ملی، و قهرمانان تاریخی را میگیرد و ذهنیت جامعه را بهسوی ستایش ظواهر، ثروت، شهرت یا حتی بیهنری سازمانیافته میکشاند. چنین روندی، نهتنها حافظه تاریخی ملل را تهدید میکند، بلکه نسل جوان را از مسئولیت اجتماعی، عمق فکری، و تلاش برای تعالی واقعی دور میسازد.