گروه فرهنگی – محمدجواد بیژنی: پارادوکس جهان مدرن، توجه به فردگرایی است که در عین حال ضرورت مفهوم جمع و خانواده را بیشتر میکند! به زبان دیگر هر چه فشار بر فردگرایی انسانها گسترش مییابد، توجه به انسجام و همدلی خانوادگی بیشتر میشود. با این وجود خانواده به عنوان کوچکترین نهاد اجتماعی در جهان مدرن و بدوی نیازمند بازنماییهای دقیق و حساب شده است. نیاز اعضای خانواده به یکدیگر و اتحاد آنها میتواند در راستای رسیدن به خواستهها و اهدافی باشد که هر کدام از اعضای خانواده میل به رسیدن به آنها را دارد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از وطن امروز، در آثار هنری بالاخص در ادبیات داستانی، نمایشی، تئاترها و سینما، نحوه پرداختن به موضوع خانواده میتواند جهت و نسبت جامعه با مفهوم خانواده را مشخص کند. این امر یک معیار محسوب میشود؛ معیاری برای آنکه جو و فضای جامعه را به نسبت مفهوم خانواده، مورد ارزیابی قرار دهد. تجربه مطالعه پژوهشهای مخاطبشناسی سینمایی و تلویزیونی نشان میدهد هرگاه موضوع فیلمنامه از فیلتر خانواده رد شده است، میزان توجه به آن جایگاه در میان مخاطبان ایرانی به تناسب ب که تلویزیون سعی در بازنمایی مفهوم خانواده در آنها داشته است، بالاترین بازخوردها را داشتهاند. گویی مخاطب ایرانی در هر جایگاهی، خود را به آنها بیشتر نزدیک میداند. در سریال «در چشم باد» وقتی «بیژن» پسر خلبان خانواده باید از دست دشمنان کشور را ترک کند، این برادر وی «نادر» است که مقدمات فرار او را میچیند. این گونه داستانهای ریز و درشت در سریالهای تلویزیونی که رنگ و بوی خانواده در آن پیداست، در ذهن مخاطبان جای بیشتری باز کرده است. اینگونه به نظر میرسد مفهوم خانواده در ناخودآگاه ذهنی ایرانیان نهفته است و تلخی و شیرینی، زیبایی و زشتی، جنگ و صلح، غم و شادی را یکجا برای آنها تفسیر میکند. وقتی واژه خانواده به زبان میآید یا به تصویر کشیده میشود، تاریخ زیست افرادی را در کنار هم نشان میدهد که پستی و بلندیهای بیشماری را طی کردهاند. این مفهوم در زیر چرخدندههای نئولیبرال نباید له شود. احیای این مفهوم با تمام کارکردهایش در بازنماییهای تلویزیون و سینمای ما قابل رخ دادن است. آثاری که پخش میشود باید در یک بنا و پایه خانوادگی شکل بگیرد و قهرمان داستان به جای آنکه یک فرد مجهولالهویه باشد که زمان و مکان ندارد، خانوادهای محسوب شود که روزگاری را در کنار هم طی کردهاند.