با وجود تحقیر آشکار زلنسکی در کاخ سفید که در تاریخ معاصر جهان نمونههای مشابه اندکی دارد
جوان آنلاین: با وجود تحقیر آشکار زلنسکی در کاخ سفید که در تاریخ معاصر جهان نمونههای مشابه اندکی دارد، جریانهای اصلاحطلب و حامیان برجام شکستخورده کوشیدند با تکیه بر روایتهای احساسی، تصویری قهرمانگونه از وی ترسیم کنند؛ موضوعی که حتی ناظران بینالمللی هم به آن پرداختند ولی اصلاحطلبان برای مخالفت با سیاستهای جمهوری اسلامی، عمدتاً از این مسئله چشمپوشی کردند و تصویری ایدهآل از او ارائه دادند. آنها که پیشتر تصویر او را به عنوان «رهبری شجاع که کشورش را ترک نکرد و در کنار مردم ایستاد» بازتاب دادند، پس از جدال لفظی وی با ترامپ همچنان او را میستودند، اما واقعیتهای کنونی دقیقاً در مقابل این دیدگاه و در تضاد با منافع اوکراین قرار دارد. چنانکه پازل ذلت زلنسکی به مرز چندپاره شدن خاک اوکراین و تصاحب معادن استراتژیک از سوی امریکا رسید. گفتنی است فارغ از اتفاقاتی که در انتظار شخص زلنسکی به عنوان رئیسجمهور قرار دارد، این خاک اوکراین است که به عنوان وجهالمصالحه در بازی قدرتهای بزرگ قرار گرفته و اوکراین را یک قربانی شکستخورده در جهان معنی کرده، زیرا امریکا برای سرپوش نهادن بر باخت خود در این جنگ، مجبور است امتیاز یا امتیازاتی را به مسکو پیشنهاد دهد و خود را از تله رسوایی شکست در جنگ برهاند.
وابستگی تدریجی است نه یکبارهه از برخی اتاق فکرهای اصلاحطلبان همچنان در جهت مذاکره با امریکا مخابره میشود و افرادی، چون سیدمحمدخاتمی، رهبر جبهه اصلاحات از آن به عنوان دریچه بازشده یاد میکنند، برای بازکردن «راه ارتباطی» با امریکاست و نه توافقی برای رفع تحریمها. بخش بزرگی از مشکلات معیشتی که زاده برجام ناموفق و خسارتآور بود هم دستاویزی برای فشار بر ارکان سیاسی در جهت مذاکره است.
مذاکره هم پلنی از امریکا برای ایران است
در نهایت، بازکردن مسیر مذاکره اولین گام برای وابستگی تدریجی به سوی امریکا خواهد بود. تکاپوهای ترامپ با سیاست چماق- هویج و تهدید- تطمیع برای فشار بر ایران جهت مذاکره هم برای اجراییکردن پلن دوم وابستگی جهت است، چراکه ایران پیشتر در برجام و توافق هستهای به عنوان گام یا پلن اول خسارت بسیاری به صنعت هستهای وارد کرد و حضور دولت «معتدل» در ایران و مخابره صداهای داخلی، کاخ سفید را برای خسارت به منافع حیاتی دیگر، چون صنعت موشکی و ویژگی منطقهای ترغیب کرد و در گامهای بعدی هم صنایع استراتژیکی و فناوریهای نوین را هدف قرار داده است.
