قهرمانانی که جای زیادی در جامعه ندارند!

با هر امتیازی که می‌گیرند، بالا و پایین می‌پریم و تا امتیازی از دست می‌دهند، ناراحت می‌شویم و حتی شاید خودمان را محق بدانیم که عملکرد مربیان و ملی‌پوشان را بلافاصه به نقد بکشیم! طبیعی است؛ به تک تکشان امید بسته‌ایم و امیدواریم که دست پر از میدان بیرون آیند، ولی آیا از حال و روز این افراد پیش از این رقابت‌ها و مشکلات روزمره‌شان هم چیزی می‌دانیم یا اینکه ما هم بدون داشتن سهم تدارکاتی، تنها به دنبال سهمی از پیروزیشان هستیم؟