امیرعباس واسعیزاده
قلب خط دفاعی ما پاشنه آشیل تیم ملی، بزرگترین نگرانی فوتبال دوستان و مهمترین ماموریت کادرفنی است.
در فوتبال مهمترین زوج درون زمین، زوج قلب دفاعی هستند. معمولا مربیان در همه جای دنیا ریسک تغییر در این منطقه را به جان نمیخرند و همیشه موقع تیم بستن، بعد از دروازهبان که یک پست انفرادی است، به عنوان اولین زوج سراغ این منطقه میروند. زوجی که در طول یک فصل یا تورنمنت ثابت هستند و ذخیرهها تنها برای مواقع مصدومیت و محرومیت انتخاب میشوند. تیم ملی ما هم از این قاعده مستثنا نیست و اتفاقاً در یک سال اخیر بیشترین استرس و نگرانی را از بابت همین منطقه داشته است. نگرانی که به زمان قبل از آمدن امیر قلعه نویی برمیگشت.
طی سالهای حضور کارلوس کی روش او زوجهای زیادی در قلب دفاع داشت که آخرین آنها زوج مجید حسینی – پورعلی گنجی بود. وقتی اسکوچیچ آمد هیچ کاری به این دو نفر نداشت و زوج شجاع خلیلزاده و حسین کنعانی زادگان را انتخاب کرد. دو مدافع میانی که در پرسپولیس همبازی بودند، در تیم ملی هم زوج یکدیگر شده و با آن نتایج درخشان ایران را به جام جهانی رساندند. در مقطعی که این دو بازیکن به قطر رفتند، اسکوچیچ اصرار زیادی داشت که آنها در یک باشگاه دوباره همبازی شوند تا در جام جهانی بتواند از حداکثر هماهنگی استفاده کند. همه میدانیم چه شد، کی روش برگشت، این دو به نیمکت ذخیرهها رفتند تا دوباره پورعلی گنجی و حسینی بازی کنند و مابقی داستان…