در جهانی که دانش و پژوهش با سرعتی بیسابقه در حال گسترش است، دسترسی آزاد و پایدار به اینترنت به یکی از پیشنیازهای بدیهی فعالیت علمی تبدیل شده است. دانشگاهها، پژوهشگاهها و مراکز علمی بدون اتصال مستمر به منابع بینالمللی عملاً از چرخه تولید و تبادل دانش عقب میمانند. با این حال، در ایران قطع و اختلال اینترنت به پدیدهای تکرارشونده بدل شده است؛ پدیدهای که آثار آن تنها به ارتباطات روزمره محدود نمیشود و بهتدریج بنیانهای آموزش عالی و پژوهش علمی را تحت تأثیر قرار میدهد.
با این حال، کمتر به این نکته پرداخته شده که این تصمیمها چه تأثیری بر افرادی دارد که کارشان نه اعتراض خیابانی است و نه فعالیت سیاسی، بلکه پژوهش، آموزش و تولید دانش است. در همین راستا پژوهشگر ایرنا در گفتوگو با دانشجویان و پژوهشگران تلاش کرده است تا ابعاد این قطعیها و پیامدهای آن بر روند کار علمی آنها را بررسی کند.