تمام دولتهایی که در هشت سال گذشته سر کار آمدهاند، بارها اعلام کردند که در توسعه اینترنت ثابت غفلت شده و عدم بهسازی زیرساختهای اینترنت و انحصاری که در این زمینه شکل گرفته، این عقبماندگی را رقم زده است. عقبماندگیای که آمارها نشان میدهد همچنان بر قوت خود باقی است. نگاهی به آمار توسعه اینترنت ثابت، نشان میدهد این غفلت در دوره مسئولیت تمام مسئولانی که به این مسئله انتقاد داشتند، همچنان ادامه داشته و راهی برای آن اندیشیده نشده است.
همانطور که گزارشهای فصلی رگولاتوری (سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی) نشان میدهد، توسعه اینترنت ثابت در سه سال گذشته تقریبا روی مرز ۱۱ میلیون کاربر مانده و رشدی را تجربه نکرده و وضعیت همچنان بر همین منوال است. پروژه ایجاد ۲۰ میلیون پوشش فیبرنوری در کشور برای خانوار و کسبوکارها از بهمن ۱۴۰۰ و در دولت سیزدهم، در دستور کار قرار گرفت تا شاید با عبور از سیمهای مسی و رویآوردن به کابلهای فیبرنوری که سالهاست در تمام دنیا مورد استفاده قرار میگیرد، بالاخره ما نیز نخستین قدمها را در مسیر توسعه اینترنت ثابت برداریم. پس از ارائه این طرح توسط وزیر ارتباطات دولت سیزدهم، منابع موردنیاز برای این پروژه و مصوبههای متعدد برای بهترین شکل بهرهبرداری از آن در نظر گرفته شد و در نهایت ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ اپراتورها سر کار آمدند تا شاید این بار قصه غفلت و عقبماندگی در توسعه اینترنت ثابت پایان دیگری داشته باشد.