قصه‌ فریده؛ از جست‌وجوی نان تا آغوش ابدی شط

قاسم آل‌کثیر در همشهری نوشت: فریده غانمی، زنی ۳۶ساله بود که زندگی‌اش در میان 2 شهر گره خورد. 7سال پیش، وقتی فشارهای اقتصادی راه ادامه‌ معیشت را بر او و فرزندان خردسالش بست، ناچار شد خرمشهر را ترک کند و راهی هشتگرد در حوالی کرج شود.

 

او که مادری با قلبی بزرگ بود، با وام فرزندآوری، وانت‌باری قدیمی خرید و در حاشیه جاده، بساط تره‌بار پهن کرد. دست‌های پینه‌بسته‌اش، نشانه مبارزه برای نان بود. اما تقدیر، نقشه دیگری برای او داشت.

 

 

 وقتی سایه‌ هولناک حملات آمریکایی-اسرائیلی بر سر شهرک‌های اطراف هشتگرد گسترده شد و شیشه‌های خانه استیجاری مسکن مهرش زیر ضربات فروریخت، فریده به همراه خواهر و کودکانش‌ راه بازگشت به خانه را در پیش گرفت.

 

او گمان می‌کرد خرمشهر، ساحل آرامش است؛ غافل از آنکه شهر خاطره‌ها، میزبان تراژدی نهایی او خواهد بود. در روزهای آغازین جنگ تحمیلی سوم، وقتی خرمشهر در سکوت پیش از توفان mIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();