اقتصاد ۲۴– جاده قزل حصار را که دور میزنی و ۵۰۰ متر جلوتر میروی، سمت راست جنب یک بانک ملی نه چندان بزرگ دروازهای است با یک گیت بزرگ نگهبانی. مقابل دروازه که میرسی مشخص است دیگر از این جلوتر نمیتوانی بروی، در ملاقات جای دیگری است و امروز اصلا روز ملاقات نیست، سرباز دروازه را بسته و مانع را پایین آورده است.
سرباز وقتی میبیند ماشین جلوی گیت کنترل متوقف شده است و اصلا قصد بازگشت ندارد، به سمت ماشین میآید، اسمم را میگویم و نام معرف را و این که برای بازدید هماهنگیها انجام شده است. از کسی داخل اتاق نگهبانی سوال میکند و اسمم را با صدای بلند تکرار و افسر نگهبان داخل اتاق که تایید میکند، دروازه باز میشود و من وارد بزرگترین زندان ایران و به تعبیری بزرگترین زندان خاورمیانه، «ندامتگاه قزل حصار» میشوم.
قزلحصار نامی ترکی و به معنی حصار یا محوطه طلا میباشد و قزلحصار نام زندان و منطقهای در جنوب غربی کرج نیز حالا هست. این زندان در کنار جادهای هم اسم با خود به نام قزلحصار است. این زندان هم چنین متشکل از دو ندامتگاه است که بخش جنوبی آن ندامتگاه قزلحصار نامیده میشود و بخش شمالی آن ندامتگاه کرج. اما جاده قزلحصار از سمت شمال از پل حصارک کرج شروع شده و با عبور از محلی به نام سهرابیه و جاده چهارباغ و ملکآباد و خود زندان قزلحصار و مهدیآباد از باسکول کیانمهر عبور کرده و به فرودگاه پیام در منطقه جنوبی کیانمهر میرسد و ادامه این جاده به منطقه ماهدشت منتهی میشود.
«ندامتگاه قزل حصار» در سال ۱۳۴۳ در منطقه کیان مهر کرج احداث شده و این ندامتگاه دارای ۹ اندرزگاه، ۷ واحد ملاقات، ۱۴ واحد ستادی است. این زندان از نظر مکان جغرافیایی در استان البرز واقع شده است، اما با توجه به سیاستهای سازمان زندانها از زندانهای استان تهران است و در این مرکز متهمان و محکومان مراجع قضایی شهرستانها و استان تهران نگهداری میشوند. زندان قزل حصار در دوران ۶۷ ساله ایجاد خود همواره با حاشیههایی رو به رو بوده است و یکی از اصلیترین حواشی این زندان، تعداد بالای زندانیان و بیش از ظرفیت زندان است که حتی مسولان زندان نیز به آن اذعان داشته اند و بارها از سازمان زندانها بابت حل این مشکل کمک خواسته اند.