سال اول ابتدایی را با یک کیف قرمز کوچک و زیبا آغاز کردم که رویش عکسی از «مدرسه موشها» چاپ شده بود؛ کپل و نارنجی و گوش دراز را در این تصویر به خاطر دارم چون امتحان نقاشی ثلث آخر را از روی همین عکس نگاه کردم و کشیدم اما چون فکر میکردم دارم از روی کیفم تقلب میکنم، چنان دستپاچه بودم که یادم رفت دم موشها را بکشم!
گروه فرهنگ و هنر: این که
من نمره امتحان نقاشی را 20 شدم، در مقابل این همه خاطره خوب که از «مدرسه
موشها» در خاطر من و هم نسلانم ثبت شده، هیچ اهمیتی ندارد. نسل ما با
مدرسه موشها اولین ثانیه شماریهای عمرش را تا رسیدن عقربهها به ساعت 5
عصر و شروع برنامههای کودک تجربه کرد.
به گزارش بولتن نیوز، آن زمان
نه ما آنقدرها بزرگ شده بودیم که نام مرضیه برومند برایمان معنای ویژهای
داشته باشد و نه هنوز برومند آثار دیدنی و جذابش را برای کودکان و
بزرگسالان ساخته بود؛ آثاری که یکی یکی بر تواناییهای مرضیه برومند صحه
گذاشتند و در آلبوم خاطرات چند نسل جای گرفتند.
یک خانه رویایی