به گزارش مجله خبری نگار، جنگ که شد حرفمان را خیلی مشخص زدیم؛ روایتها را نباید گم کنیم. نباید یادمان برود که آن دختر ورزشکار، آن پسر کوهنورد و آن دختر زیر ساختمان مانده آدمهای همین مملکت هستند. همانهایی که خونشان گردن صهیونیستهاست. نمیخواهیم خودمان را نقد کنیم که چقدر از آن قصهها روایت و بدل به رمان و فیلم شده. این گلهها بماند برای بعد، اما دوباره میخواهیم همان حرف را بزنیم. نه برای شهدای جنگ دوازده روزه، نه! برای شهدایی که در این چند روز پرپر شدند، سوزانده شدند. ما میخواهیم در این شماره از روزنامه «فرهیختگان» ۱۰ قصه در میان این روایتها را بگوییم، قصههایی که میشود ساعتها دربارهشان نوشت. آدمهایی که مظلومانه و متعهدانه شهید شدند؛ از ملینا و دختر پرستار تا معلم و سرهنگ. این روایت را یک عرض ارادت بدانید و یک یادآوری. یادآوری از آنهایی که قصههایشان باید گفته شود تا ما فراموش نشویم.