قرنی که هم واکسن ساخت هم کوره آدمسوزی!
اما «شهر فرنگ اروپا» فقط درباره جنگ نیست. اتفاقا یکی از نکاتی که کتاب را خواندنی میکند همین است که نویسنده اجازه نمیدهد قرن بیستم را فقط با تانک و تفنگ و اردوگاه و بمب به یاد بیاوریم و در کنار جنگها، از تغییر سبک زندگی، پیشرفت پزشکی، جنبشهای زنان، اختراعات و حتی چیزهایی حرف میزند…
سرویس میهن و مقاومت خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- حنان سالمی: کتاب را گرفتم و توی ذوقم زد! «شهر فرنگ اروپا»؟! اسمش آدم را یاد همان جعبههای قدیمی میانداخت که پدربزرگها و مادربزرگهایمان باید چشم میچسباندند به گردی کوچکش و از پشت شیشه، عکسهایی از آدمها و شهرها و اتفاقات عجیبوغریبش را میدیدند. چند تصویر را میدیدند، تمام میشد و میرفتند سراغ تصویر بعدی.
«شهر فرنگ اروپا» هم دقیقا همین است؛ با این تفاوت که اینبار، عکسهایی که از پشت شیشه میبینیم، مربوط به قرن بیستماند؛ قرنی که قرار بود قرن پیشرفت و تمدن و علم باشد، اما هرچه جلوتر میرویم، بیشتر شبیه نمایشگاهی از جنگ، جنایت، ایدئولوژی، مرگ و البته عجیبوغریبترین رفتارهای بشر میشود.
«پاتریک اوئورژدنیک»، تاریخ قرن بیستم اروپا را مثل یک کتاب تاریخ معمولی تعریف نمیکند. خبری از فصلبندی مرتب و «اول این اتفاق افتاد، بعد آن اتفاق» نیست. از جنگ میگوید و ناگهان میرود سراغ اختراعی تازه، از نازیسم میرسد به باورهای مذهبی، از زنان و مد و پزشکی رد میشود و دوباره برمیگردد وسط جنگ. انگار نویسنده خودش هم میداند اگر بخواهد این قرن را خیلی مرتب و اتوکشیده تعریف کند، احتمالا چیزی از واقعیتش باقی نمیماند. چون قرن بیستم، خودش مرتب نبود که مرتب بازگو شود!