زهرا قائدی، تهیهکننده برنامه افطار رادیو ایران با نام «قرار آسمانی» در گفتوگو با میزان و در پاسخ به این پرسش که مهمترین چالشها و نکات کلیدی در تولید این برنامهها چه بوده است؟ گفت: قرار آسمانی» بهعنوان برنامه افطار رادیو ایران، ذاتاً برنامهای طولانیمدت و گسترده است و همین ویژگی، مهمترین چالش ما را شکل میدهد. حفظ کیفیت در یک بازه زمانی ممتد. مخاطبان هر سال منتظر این برنامه هستند و همین است. از سوی دیگر، رادیو ایران رسانهای ملی است و مخاطبان آن از سراسر کشور، در شهرها و روستاهای مختلف، با شرایط و حالوهوای متفاوت شنونده برنامه هستند. بنابراین لازم بود محتوای «قرار آسمانی» بهگونهای طراحی شود که بتواند حال و هوای همه ایران را در بر بگیرد و با اقشار گوناگون ارتباط برقرار کند.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، آغاز ماه مبارک رمضان، ماه مهمانی خدا، همواره با حال و هوای شادمانه و شور معنوی همراه است. تلاش کردیم برنامه بهگونهای طراحی شود که روزنهای برای آرامش و امید ایجاد کند. برآیند همه این ملاحظات ما را به انتخاب محور «اسماءالله» رساند. تصمیم گرفتیم هر روز با یکی از نامهای پروردگار همراه شویم؛ نامهایی که هر یک میتواند الهامبخش یک تمرین فردی برای اصلاح درون باشد. باور ما این است که جامعه، مجموعهای از تکتک ماست. اگر هر فرد بتواند اندکی رنگ خدایی بگیرد، اندکی از یک نام الهی را در رفتار خود متجلی کند، بیتردید این اصلاح فردی به اصلاح اجتماعی خواهد انجامید. از همین رو، ماه مبارک رمضان و فریضه روزه را بهعنوان بستری برای تمرین خودسازی در کنار اسماء الهی قرار دادیم؛ تمرینی برای تأمل، اصلاح درون و بازگشت به خویشتن. امید داریم این مسیر فردی، بهتدریج گرههایی از جامعه ما نیز بگشاید.
این تهیه کننده رادیو، درباره اینکه چگونه تیم خود را برای اجرای موفق برنامهها هماهنگ کردهاید و معیارتان برای انتخاب گوینده چه بود؟ گفت: بیتردید همه بخشهای «قرار آسمانی» حاصل تلاش و همراهی یک تیم دلسوز و حرفهای است و هر کدام جایگاه خود را در هویت برنامه دارند. اما اگر بخواهم از بخشی نام ببرم که بیش از دیگر قسمتها حال و هوای این روزهای جامعه را لمس میکند و تأثیر مستقیمتری بر مخاطب میگذارد، آن بخش «تولد یک لبخند» است. در این بخش به سراغ انسانهایی میرویم که به اندازه سهم و وسع خود، قدمی برای بهتر شدن حال دیگران برمیدارند؛ گاهی کاری بسیار کوچک، اما عمیقاً اثرگذار. از ابتدای ماه مبارک رمضان، در همین بخش پویشی برای آشتی راهاندازی کردیم و از مخاطبان خواستیم اگر با کسی قهر هستند، به ما پیام بدهند تا بتوانیم واسطه یک آشتی باشیم. حجم پیامهایی که دریافت کردیم، برای ما شگفتانگیز و در عین حال تأملبرانگیز بود؛ پیامهایی از قهرهای خانوادگی، دلخوریهای قدیمی و فاصلههایی که شاید تنها یک گفتوگوی صادقانه میتوانست آن را کم کند.