اقتصاد۲۴ – مریم وحیدیان: در آخر چشمههای اشک داغدیدگان خشک میشوند، اما چاه بیگاری کشیدن از کارگران نفت، «چاه ویل»ی است که انتها ندارد. داغداران، چندین کارگر نفت دارخوین را که در تصادف زنجیرهای جاده اهواز-خرمشهر کشته شده بودند، به خاک سپردند. کودکان و خانوادهها امیدها و آرزوهایشان را همراه عزیزانشان خاک کردند. حوادث کار، مرگ را تبدیل به سرنوشت روزانه چندین کارگر کرده است. همچنان فقط داغها کهنه میشوند، اما زندهها به درد کشیدنشان ادامه میدهند.
«خانم! شرایط سیاه ما؛ از حوادث کار، وسایل حمل و نقل نامناسب تا استرحتگاهها و خوابگاههای کارگری نامناسب و وعدههای غذایی بیکیفیت، همگی تنها یک دلیل دارند. تنها جرم ما این است که نیروی رسمی یا قراردادی شرکت نیستیم.» این را یکی از کارگران نفت خوزستانی شاغل در یکی از پتروشیمیهای ماهشهر میگوید.
بیشتر بخوانید: عکس/ قربانیان حادثه تصادف جاده اهواز – خرمشهر