«قدیر» روی بیت‌المال حساس بود و می‌گفت: باید «فردای قیامت» جوابگوی همین یک خودکار باشم/ شهادت قدیر با «موشک اسرائیلی»

هدفش و مسیر زندگی‌اش را مشخص کرده بود و در همان مسیر گام بر می‌داشت. قدیر یک فرزند صالح برای پدر و مادرش بود، گاهی پدرش که از سر کار برمی‌گشت دستان پدرش را می بوسید، به قدیر معترض می‌شدیم اجازه بده دستانش را بشوید، اما قدیر متواضعانه می‌گفت: همین دستان روغنی پدر است که ما به اینجا رسیدیم.