
دیپلماسی ورزشی و فوتبال که حالا مدتهاست از طریق تعدادی از مسئولان و کارشناسان به عنوان ابزار قدرت نرم معرفی میشود، صرفاً در کلام است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، مهدی تاج در حاشیه مراسم قرعهکشی فصل جدید رقابتهای لیگ دسته اول فوتبال باشگاههای کشور (جام آزادگان)، اظهارنظر قابلتوجهی داشت. رئیس فدراسیون فوتبال گفت: «فوتبال امروز با هیچ پدیده اجتماعی قابل قیاس نیست و همه مردم عاشق این رشته ورزشی هستند، پس بهتر است که همه بتوانند به نحوی با فوتبال سروکار داشته باشند. این اتفاق به نفع جامعه و کشور است. بسیاری از کشورها قدرت خود را از طریق فوتبال به رخ جهانیان میرسانند. دنیا را امروز اینطور تقسیم میکنند، کشورهایی که در جامجهانی هستند و کشورهایی که در جامجهانی حضور ندارند. فوتبال یک پدیده اجتماعی گسترده است، فیفا برنامهریزی کرده ۶ میلیارد نفر از جام جهانی ۲۰۲۶ دیدن کنند و خوشبختانه کشور ایران در مهمترین تورنمنت فوتبالی جهان حضور دارد.»
صحبتهای رئیس فدراسیون فوتبال از جهاتی بسیار مهم و البته درست است اما تمام آنچه باید باشد، نیست. تردیدی وجود ندارد که فوتبال به شاخصی برای قدرتنمایی کشورها تبدیل شده؛ البته این موضوع به همین چند سال اخیر محدود نمیشود. از سویی صرفحرفهای دانست و باشگاههای آن فاصله زیادی با استانداردهای باشگاههای کشورهای دیگر قاره دارند و اکثراً دولتی هستند و خصوصیسازی واقعی رخ نداده، راه بسیار درازی تا تحقق وضعیتی دارد که رئیس فدراسیون فوتبال آن دربارهاش صحبت کرده است.
ایران برای قدرتنمایی از طریق فوتبال نیازمند این است که حداقل به یک برند منطقهای تبدیل شود و به واسطه قهرمانیهایی که چند دهه پیش به دست آمده، خود را صدرنشین آسیا تصور نکند. دیپلماسی ورزشی و فوتبال که حالا مدتهاست از طریق تعدادی از مسئولان و کارشناسان به عنوان ابزار قدرت نرم معرفی میشود، صرفاً در کلام است و پیشروی بیش از این نداشته است. حضور محدود در مجامع جهانی مثل AFC و FIFA و نداشتن لابیگری مؤثر سبب شده فوتبال ایران ابزار قدرت نرم نباشد.
