مهدی بخشیمقدم، کارگردان مستند «قدرت برای زیستن»، درباره موضوع این فیلم و شکلگیری ایده آن و در گفتوگو با میزان، گفت: این اثر پرترهای از زندگی دکتر ابومحمد عسگرخانی، استاد روابط بینالملل است که در سال ۱۴۰۰ بر اثر بیماری کرونا درگذشت. در سال ۱۴۰۱، دوستان پیشنهاد ساخت این فیلم را مطرح کردند. پس از آن، تحقیقات اولیه را آغاز کردم، با شخصیت او آشنا شدم، جلساتی با همسرشان برگزار کرده و با شاگردان و اطرافیانشان گفتوگو داشتم و در نهایت فرآیند تولید فیلم شکل گرفت. این اثر در پایان سال ۱۴۰۳ به اتمام رسید و به مرکز تحویل داده شد.
وی افزود: دکتر عسگرخانی از جمله افرادی بودند که در فضای دانشگاهی، خیلی زود و با صراحت درباره ضرورت دستیابی به بمب اتم، از جمله در حوزههایی مانند توان هستهای، صحبت میکردند. او هیچگاه این موضوع را در لفافه بیان نمیکرد و همواره با صراحت دیدگاه خود را مطرح میکرد. به همین دلیل، چه در فضای دانشگاهی و چه در فضای سیاسی، مخالفان زیادی داشت، اما او همواره بر نظرات خود تأکید داشت.
کارگردان مستند «خونه مامان شکوه» درباره چالشهای مسیر تولید این مستند گفت: مهمترین چالش ما این بود که برخی از موضوعات را نمیشد بهطور مستقیم بیان کرد. ما با یکی از مهمترین پروندههای سیاسی چند دهه اخیر مواجه بودیم و طبیعتاً محدودیتهایی در بیان برخی مسائل وجود داشت. از سوی دیگر، به دلیل در قید حیات نبودن دکتر عسگرخانی، امکان پرداختن به دیدگاههای مخالفان او بهصورت کامل وجود نداشت، چرا که خودش حضور نداشت تا از مواضع خود دفاع کنند. به همین دلیل، تمرکز خود را بیشتر بر زندگینامه و پرتره شخصیتی او قرار دادیم.