در میان این روزهای سخت و تلخ، صحنهای شکل گرفت که معنایی فراتر از یک تجمع سیاسی داشت؛ حضور میلیونی مردم در راهپیمایی روز جهانی قدس. روزی که هر سال در تقویم سیاسی و اجتماعی ایران جایگاه ویژهای دارد، امسال در شرایطی برگزار شد که کشور در میانه جنگی سخت قرار داشت و بسیاری از شهرها هنوز در سوگ قربانیان حملات اخیر بودند. با این حال، خیابانها بار دیگر شاهد حضور مردمی بود که تصمیم گرفتند در سختترین شرایط نیز صدای خود را بلند کنند.
جوان آنلاین:پانزدهمین روز جنگ تحمیلی صهیونیستی ـ آمریکایی علیه ملت ایران در حالی سپری میشود که آمار قربانیان غیرنظامی هر روز سنگینتر میشود. نزدیک به دو هزار زن و کودک بیگناه در این روزها جان خود را از دست دادهاند و حدود 19 هزار غیرنظامی نیز زخمی شدهاند. این اعداد، صرفاً آمارهای سرد نیستند؛ هر کدام روایت خانهای است که چراغش خاموش شده، مادری که داغ فرزند دیده و کودکی که آیندهاش زیر آوار جنگ زخمی شده است.
اما در میان این روزهای سخت و تلخ، صحنهای شکل گرفت که معنایی فراتر از یک تجمع سیاسی داشت؛ حضور میلیونی مردم در راهپیمایی روز جهانی قدس. روزی که هر سال در تقویم سیاسی و اجتماعی ایران جایگاه ویژهای دارد، امسال در شرایطی برگزار شد که کشور در میانه جنگی سخت قرار داشت و بسیاری از شهرها هنوز در سوگ قربانیان حملات اخیر بودند. با این حال، خیابانها بار دیگر شاهد حضور مردمی بود که تصمیم گرفتند در سختترین شرایط نیز صدای خود را بلند کنند.
این حضور، فقط یک راهپیمایی نبود؛ نمایشی از انسجام اجتماعی و اراده ملی بود. مردمی که در شرایط تهدید و حملات دشمن، به جای عقبنشینی از عرصه عمومی، در کنار یکدیگر ایستادند و نشان دادند که فشار و خشونت نمیتواند پیوندهای اجتماعی آنان را از هم بگسلد.
در چنین شرایطی، نقش رهبری و پیامهای وحدتبخش نیز اهمیت زیادی پیدا میکند. نخستین پیام رهبر انقلاب، سید مجتبی که مردم را به حفظ انسجام و حضور آگاهانه دعوت کرد، توانست موجی از همبستگی و همدلی را در جامعه تقویت کند. این پیام، بیش از آنکه یک فراخوان سیاسی باشد، دعوتی به حفظ روحیه جمعی و اعتماد ملی بود؛ همان سرمایهای که در شرایط جنگی میتواند سرنوشت یک ملت را تغییر دهد.