چه چیزی یک کشور را قدرتمند میکند؟
قدرت نظامی همچنان یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده است، اما نفوذ جهانی تنها به آن محدود نمیشود. وزن اقتصادی، رهبری فناوری، منابع راهبردی و نفوذ دیپلماتیک نیز نقش مهمی در شکلگیری قدرت کشورها دارند.
این اینفوگرافی با استفاده از دادههای شاخص بهترین کشورهای جهان ۲۰۲۶ (Best Countries Index 2026) متعلق به کالج وارتون دانشگاه پنسیلوانیا تهیه شده است. این رتبهبندی بر اساس نظرسنجی از ۱۵ هزار و ۱۳۱ بزرگسال در ۳۳ کشور انجام شده است.
برخلاف شاخصهایی که مستقیماً قدرت نظامی یا اقتصادی را اندازهگیری میکنند، این رتبهبندی بازتابدهنده برداشت و تصور پاسخدهندگان از میزان نفوذ و قدرت کلی هر کشور است.
جدول زیر امتیاز نسبی قدرت هر کشور را در میان ۸۵ کشور بررسیشده نشان میدهد. کشور نخست امتیاز ۱۰۰ را دریافت کرده و امتیاز سایر کشورها نسبت به آن محاسبه شده است.
ایالات متحده همچنان قدرتمندترین کشور جهان محسوب میشود و در مرکز اقتصاد جهانی قرار دارد. با این حال، در این رتبهبندی مبتنی بر برداشت عمومی، چین فاصله چندانی با آمریکا ندارد.
رقابت فزاینده میان قدرتهای بزرگ امروز تحت تأثیر عواملی مانند تسلط چین بر مواد معدنی کمیاب، روابط تجاری گسترده و پیشرفت روزافزون توان نظامی این کشور شکل گرفته است. چین همچنین با حدود دو میلیون نیروی فعال، بزرگترین ارتش جهان را در اختیار دارد.
برداشت جهانی نیز در حال تغییر است. نتایج یک نظرسنجی جداگانه از ۴۶ هزار و ۶۶۷ نفر در ۸۵ کشور نشان میدهد پاسخدهندگان در تمامی مناطق جهان، نگاه مثبتتری به چین نسبت به ایالات متحده داشتهاند.
روسیه با وجود آنکه اقتصادش از چندین کشور پایینتر از خود کوچکتر است، در جایگاه سوم قرار دارد. این رتبه نشاندهنده تأثیرگذاری مداوم توان نظامی، زرادخانه هستهای، منابع انرژی و نفوذ ژئوپلیتیکی این کشور است.
آمریکا، چین و روسیه یک سطح کاملاً متمایز را تشکیل میدهند و پس از آن، امتیاز کشورها بهطور محسوسی کاهش مییابد. بریتانیا با امتیاز ۸۴.۳ در رتبه چهارم قرار دارد و آلمان با ۷۴.۱ در جایگاه پنجم است.
در ادامه فهرست، کره جنوبی و عربستان سعودی بالاتر از چندین قدرت سنتی غربی قرار گرفتهاند. امارات متحده عربی نیز با حضور در میان ۱۰ کشور نخست، بالاتر از اسرائیل، هند و کانادا ایستاده است.
ایران نیز با وجود اقتصاد کوچکتر خود، رتبه نسبتاً بالایی کسب کرده است؛ موضوعی که بازتابدهنده برداشت عمومی از نفوذ نظامی منطقهای، توان موشکی و شبکه گروههای همپیمان این کشور در خاورمیانه است. جایگاه ایران در این رتبهبندی ۱۲ است.
با وجود حملات مستمر آمریکا و اسرائیل، ایران چهار ماه پس از آغاز درگیریها همچنان بخش قابلتوجهی از ظرفیت صنعتی و نظامی خود را حفظ کرده است.
نتایج این گزارش نشان میدهد که قدرت ادراکشده کشورها از یک فرمول واحد پیروی نمیکند. توان نظامی همچنان عامل اصلی است، اما اندازه اقتصاد، رهبری فناوری، منابع راهبردی، نفوذ دیپلماتیک و توانایی تأثیرگذاری بر رویدادهای بینالمللی نیز نقش مهمی در شکلگیری این برداشتها دارند.
همین موضوع توضیح میدهد که چرا برخی کشورها بالاتر از اقتصادهای بزرگتر قرار گرفتهاند، در حالی که برخی دیگر با وجود تولید ناخالص داخلی بالا، رتبه پایینتری به دست آوردهاند.
با تشدید رقابت میان قدرتهای بزرگ، انتظار میرود این برداشتها نیز همزمان با تغییرات ژئوپلیتیکی جهان دستخوش تحول شوند.
برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید