مراسم تشییع میلیونی رهبر شهید انقلاب، بیش از یک آیین تشییع یا بدرقه رسمی، به صحنه نمایش مجدد «سرمایه ملی» ایران در میانه یک بازآرایی ژئوپلیتیکی تبدیل شد؛ تصویری که رسانهها و تحلیلگران خارجی، با وجود اختلاف در روایتها و مواضع سیاسی، در اصل آن اشتراک نظر داشتند
جوان آنلاین: مراسم تشییع میلیونی رهبر شهید انقلاب، بیش از یک آیین تشییع یا بدرقه رسمی، به صحنه نمایش مجدد «سرمایه ملی» ایران در میانه یک بازآرایی ژئوپلیتیکی تبدیل شد؛ تصویری که رسانهها و تحلیلگران خارجی، با وجود اختلاف در روایتها و مواضع سیاسی، در اصل آن اشتراک نظر داشتند. آسوشیتدپرس مردم حاضر در تشییع را «انبوه جمعیت» (Vast crowds) و سیانان آن را «جمعیت بسیار عظیم» (Huge crowds) خواند، در حالی که گاردین این تشییع باشکوه را نتیجه جنگ ۴۰ روزه میداند؛ جنگی که باعث شد بخشی از جامعه ایران، حتی کسانی که منتقد حکومت بودند، احساس کنند باید در کنار کشورشان بایستند. رویترز نوشت که مراسم تشییع رهبر شهید فقط مخاطب داخلی نداشت؛ خطاب آن، به امریکا، اسرائیل و کشورهای منطقه هم بود و از دو تعبیر «defiant statement» (بیانیه ایستادگی) و «national resilience» (تابآوری ملی) استفاده کرد. در حالی که بیبیسی جهانی مراسم را «نمایش مشروعیت در برابر جهان» خواند، نیویورکتایمز نوشت که حتی اگر شرکتکنندگان در مراسم تشییع انگیزههای متفاوتی هم داشته بامؤلفههای مذهبی، ملی و سیاسی را در کنار هم قرار دهد، یعنی سوگواری، هویت ملی، انتقامخواهی و استمرار نظام، همگی در یک قاب واحد روایت شوند.
فریاد شعار خونخواهی
گاردین در تحلیل خود، با بیان اینکه میلیونها نفر در مراسم شرکت کردند، نوشت که جنگ خارجی باعث شد بخشی از جامعه، حتی کسانی که منتقد حکومت بودند، احساس کنند باید در کنار کشور بایستند. این روزنامه انگلیسی با استفاده از تعابیر «نمایش بزرگ سیاسی» و «یکی از بزرگترین تشییعهای عمومی تاریخ معاصر» به این نکته اشاره کرد که ترکیبی از سوگواران در مراسم تشییع آیتالله خامنهای، شعارهای انتقام و خونخواهی سر میدادند. تحلیل گاردین این است که مراسم صرفاً یک آیین مذهبی نبود، بلکه پیامی سیاسی و نمادین نیز برای داخل و خارج از ایران داشت. در عین حال، گاردین مدعی شد که ایران همچنان جامعهای متکثر و دارای شکافهای سیاسی است و این مراسم بهتنهایی پاسخ نهایی درباره میزان حمایت اجتماعی از حکومت نمیدهد.