۱۴۰۳/۰۷/۱۵

به گزارش روزپلاس، عملیات «وعده صادق ۲» علاوه بر نتایج معطوف به بازدارندگی، واکنشهای گسترده جهانی و منطقهای، تادیب و تنبیه رژیم صهیونیستی و افزایش حس غرور، عزت و وطنپرستی در میان افکار عمومی و جامعه ایرانی، سنگمحکی بود برای جریانهای سیاسی و بخصوص دولت نوپای چهاردهم در همراهی و هماهنگی با نیروهای مسلح.
پس از پایان سفر پزشکیان به نیویورک و حمله صهیونیستها به مقر حزبالله لبنان در «ضاحیه» که منجر به شهادت «سیدحسن نصرالله» شد، بسیاری از منتقدین دولت گستاخی رژیم اسرائیل در ترور دبیرکل حزبالله لبنان و تهدیدات گاه و بیگاه این رژیم، از زبان رسانههای صهیونیستی، علیه مقامات عالی جمهوری اسلامی را ناشی از دو اظهارنظر رئیسجمهور در نیویورک، یکی در «نشست با مدیران رسانههای آمریکایی» و دیگری «گفتگو با شبکه CNN» و همچنین بیعملی و مخالفتهای دولت در خونخواهی شهید «اسماعیل هنیه» دانستند. در این میان، برخی ناظران سیاسی این دست انتقادات به رئیسجمهور را وارد نمیدانستند و از طرفی برداشتهای نادرست از اظهارات پزشکیان و تیترهای جهتدار برخی رسانههای غربی نظیر «بلومبرگ» از سخنان وی، واقعیت دیگری برخلاف انتقادات مذکور را به اثبات میرساند.
در نگاه برخی منتقدین، دولت چهاردهم در فقره ایجاد بازدارندگی در مقابل رژیم صهیونیستی به دولت حسن روحانی تشبیه میشد اما عملیات «وعده صادق ۲»، در شب چهارشنبه (۱۰ مهر ماه)، حقیقت دیگری را نشان داد؛ «مسعود پزشکیان» و دولتش نه تنها همچون دولت دوازدهم در ماجرای شهادت حاج قاسم سلیمانی و حمله سپاه به پایگاه «عینالاسد» منفعل و غیرهمراه با نیروهای «میدان» نبود، بلکه همچون «شهید سید ابراهیم رئیسی» و وزیر شهیدش «حسین امیرعبداللهیان» علاوه بر کنشهای مؤثر در صحنه دیپلماسی، بدون هیچگونه ترس و واهمهای در میانه «میدان» حضور داشت.
