به گزارش بولتن نیوز به نقل از جام جم آنلاین ، شهرزاد باوجود ایرادات و نقاط ضعفی در متن و ساختار، در مجموع موفق شد به دلایل متعدد، توجه بخشی از جامعه و علاقهمندان فیلم و سریال را به خود جلب کند و باعث شود آنها هر هفته با جدیت و کنجکاوی، پیگیر داستان و سرنوشت شخصیتها باشند. شهرزاد در سالهایی که کیفیت و سطح تولیدات مدیومهای نمایشی در مجموع چندان بالا نبود، موفق شد عناصری جذاب برای تماشا به مخاطبان تشنه قصههای دیدنی و شنیدنی عرضه کند و تا حدی پاسخگوی نیازهای آنها در این زمینه باشد. اگر بخواهیم منصفانه و بدون حب و بغض به این ماجرا نگاه کنیم، باید تولید یک اثر استاندارد وطنی را حالا در هر مدیوم و از طریق هر رسانه قانونی و مجازی به فال نیک بگیریم و به ساخت آثاری از این دست، امیدوار باشیم. چرا که شهرزاد به سهم و نوبه خود در حد بضاعتش، باعث شد بخشی از جامعه که به بهانه کمبودن فیلمهای جذاب داخلی، همواره مترصد تماشای سریالهای سطح پایین و مبتذل شبکههای ماهوارهای فارسی زبان هستند، دست کم موقع عرضه هفتگی آن به آثار وطنی دل ببندند و بر امتیازات آن صحه بگذارند. کاری که برخی سریالها و برنامههای رسانه ملی همچون پایتخت، کلاه قرمزی، دورهمی و خندوانه هم در این چند وقت اخیر به نحو احسن آن را انجام دادهاند و مانع توجه مخاطبان ایرانی به فیلم و سریالهای فریبنده اما در اصل مخرب ترکی و… شدهاند. مسیری که سازندگان آثار تلویزیون و سینما و شبکه نمایش خانگی باید بیش از اینها به آن اهتمام داشته باشند و در قالب فیلم و سریالها و برنامههایی جذاب، غنی و پرمحتوا باعث جذب حداکثری مخاطبان شوند.
شهرزاد اگرچه بویژه در آن اوایل پخش و فصل اول، کمی بیش از اندازه گول ظواهر فریبنده برای جذب برخی تماشاگران را خورد و تمرکز غیرمتعارفی روی برخی صحنهها و نوع پوشش بازیگران برای جلب نظر مخاطبان گذاشت، اما در ادامه بیشتر به متن و قصهگویی فارغ از جذابیتهای کاذب بسنده کرد و توانست به مسیر متعارفی قدم بگذارد. در ابتدا فعالیت در شبکه نمایش خانگی این تصور را برای سازندگان شهرزاد به وجود آورده بود که میتوانند از فضای باز این مدیوم بهرهبرداری کنند و آن صحنههایی که مغایر با نگاه رسمی است و به دلیل احترام به باورها و اعتقادات مردم و جامعه جایی در رسانه ملی و سریالهای تلویزیونی ندارد، را به مقدار لازم و حتی بیش از آن در سریال استفاده کنند. ولی مخاطبان در درازمدت دیگر روی خوشی به این بهرهبرداریها نشان نمیدادند و دوست داشتند یک قصه خوب و منسجم را دنبال کنند، نه میخوارگی شخصیتها و برخی صحنههای نامتعارف و هنجارشکن را.
موفقیت همین سریالها و برنامههای تلویزیونی بدون اینکه ذرهای به این تابوشکنیهای فرمالیته و بیکاربرد قسمتهای ابتدایی شهرزاد نزدیک شود، حنای این ترفند را بیرنگ و ثابت کرد برای جذابیت موثر نیازی به صحنههای اضافه و فریبنده نیست و این متن و فیلمنامه است که حرف اول را در درام میزند.